|
|
|
Η ΗΘΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΘΕΣΕΙΣ Συνασπισμένοι κερδοσκόποι και καταχραστές της εμπιστοσύνηςΡεαλισμός χωρίς ηθική;
>>> Οι λαοί στις σύγχρονες κοινωνίες δεν είναι υποδουλωμένοι όπως παλαιότερα από αυταρχικές κυβερνήσεις ή από
λίγους σφετεριστές της εξουσίας και αν οι ισχύοντες νόμοι παραβιάζονται φανερά, τότε εύκολα προκαλούνται διαμαρτυρίες και αντιδράσεις. Οι κυβερνήσεις
είναι εξαρτημένες από ισχυρές επιχειρήσεις και πολυεθνικές εταιρείες, που προσφέρουν υπηρεσίες και προϊόντα σε ολόκληρη την κοινωνία. Τα
πολιτικά κόμματα χρηματοδοτούνται από ισχυρά οικονομικά συμφέροντα και τα δεύτερα υποστηρίζουν τα πρώτα με τη δική τους επιρροή στην κοινωνία.
Όταν τα πολιτικά κόμματα ανέλθουν σε κυβερνητικές θέσεις, τότε ανταποδίδουν τη στήριξη και εξυπηρετούν μεροληπτικά τις μεγάλες επιχειρήσεις. Επιπλέον, τα πολιτικά κόμματα στις
κυβερνητικές θέσεις εξαναγκάζονται σε πολιτικούς συμβιβασμούς και σε πολιτικές επιλογές που θα ευνοούν την παραμονή τους στην εξουσία με
υποχωρήσεις σε άλλους στόχους. Γι' αυτό οι κυβερνήσεις συχνά εξαντλούνται στη διατήρηση της εξουσίας έναντι άλλων ανερχόμενων ομάδων διεκδίκησης
και στη συντήρηση της διοίκησης. Οι κυβερνήσεις στα σύγχρονα κράτη αφήνουν τους πολίτες απροστάτευτους
τόσο από τους κοινούς κακοποιούς όσο και από την εγκληματική εκμετάλλευσή τους από συνασπισμένους κερδοσκόπους. Πολλές προτεραιότητες που θα
έπρεπε να είναι αυτονόητες για την ασφάλεια και την υγεία του πληθυσμού συχνά μένουν στην πολιτική τους υποβαθμισμένες. Αν οι λαοί θέλουν να έχουν τη
δύναμη να αντισταθούν στην οικονομική εκμετάλλευσή τους και στην υποδούλωσή τους από τέτοιες κερδοσκοπικές κυβερνήσεις, που παρουσιάζονται
απατηλά με πολιτική για περισσότερη ελευθερία και δημοκρατία,*
τότε θα πρέπει να ενωθούν με αναθεωρημένες απόψεις για την ανθρώπινη ζωή που θα είναι κοινά αποδεκτές και με την ηθική απαίτηση για μια
πνευματική κατεύθυνση της πολιτικής. Οι παλαιότερες
ιδεολογίες και οι λόγοι που ένωναν παλαιότερα τους λαούς (κυρίως θρησκευτικοί, εθνικοί και παραδοσιακοί) στις νέες εποχές της ιστορίας δεν είναι
αρκετοί για να ενώσουν όλο τον πληθυσμό μιας χώρας. Οι διαχωρισμοί του πληθυσμού με οικονομικά μεγέθη πάλι δεν μπορούν να εξηγήσουν πολλά
κοινωνικά και πολιτικά φαινόμενα. Αντιθέτως, η δημιουργία πολλών ομάδων και συλλογικών προσπαθειών έχει δημιουργήσει επίσης
πολλές αντιθέσεις, τριβές, φιλοδοξίες και έλλειψη συντονισμού των προσπαθειών μεταξύ των διαφορετικών ομάδων.
Ποιος μπορεί να είναι ρεαλιστής, αξιόπιστος και υπεύθυνος, όταν αυτός αγνοεί ή συγκρούεται με τις διαπιστώσεις για τις αδυναμίες μιας ανήθικης και αντι-πνευματικής ζωής (ζωής παραπλανημένης, με αυταπάτες και ψέματα), που κανένας δεν μπορεί να τις αναιρέσει; Οι νόμοι του Κράτους και οι θεμελιακές προτάσεις για τη συγκρότηση της Πολιτείας σέβονται την πραγματικότητα και στηρίζονται στη γνώση ή αξιώνουν πολίτες χαμηλής νοημοσύνης και το ψέμα, όπου διευκολύνεται η εξουσία; Δεν συζητάμε σοβαρά και με συνέπεια τα υπόλοιπα ζητήματα για την ανθρώπινη συμπεριφορά, για την κοινωνία και το κράτος, αν αφήνουμε έξω από τη σκέψη μας τις θεμελιώδεις διαπιστώσεις για ορισμένα ψυχολογικά και πνευματικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου, πακέτο με τους κοσμολογικούς (ή παγκόσμιους) νόμους. Αντί σε μια διακήρυξη να εκκινούμε με τη φαντασία και το στόχο ότι όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται σαν θεοί και έχουν λογική, θα ήταν ειλικρινές να εκκινούμε με τη διαπίστωση του εγωκεντρικού και παρανοϊκού πνεύματος. Η δημοκρατία χωρίς ηθικούς κανόνες για τον πνευματικό προορισμό του Κράτους (και όχι μόνο για την οικονομική ανάπτυξη), δυστυχώς τέτοια δημοκρατία ευνοεί τους καλύτερους απατεώνες. Η δημοκρατία δεν μπορεί να είναι μόνο για όσους έχουν πολλά χρήματα και μπορούν να "παίζουν" ανταγωνιστικά και απειλητικά.
"ΜΕΓΑΛΑ" ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ - ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ - ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ !
► Στην πολιτισμένη κοινωνία με το νόμο της ζούγκλας, όπου ο ένας άνθρωπος σκέφτεται πώς θα εξαπατήσει και πώς θα εκμεταλλευτεί τον άλλο για να ικανοποιήσει τις προσωπικές επιθυμίες του και με την ανοχή της Πολιτείας, ακόμα και το εκπαιδευτικό σύστημα έφτασε να εξυπηρετεί αυτόν το σκοπό: δηλαδή την εξαπάτηση και την προώθηση των προσωπικών συμφερόντων με τη δύναμη της Επιστήμης. Σε μια κοινωνία παρανοϊκών, φανατισμένων και εγωιστών ανθρώπων, όπου αυτοί εκπαιδεύονται και ειδικεύονται με το αξίωμα, ότι "για την επιβίωσή μου θα εκμεταλλευτώ την άγνοια και την αδυναμία σου", δεν μπορούμε να ελπίζουμε... Να σταματήσουμε να θεωρούμε ρεαλισμό, την επιπόλαιη αντίληψη των πραγμάτων, την ευπιστία, τη συνήθεια, την υπερεκτίμηση των ικανοτήτων μας και τον περιορισμό της πραγματικότητας στις συναλλαγές και στη συνεργασία των ανθρώπων.
|