(

ΓΝΩΣΗ & ΣΚΕΨΗ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

)

 

header message

 

 

 

(

ΜΑΖΑ ΚΑΙ ΚΙΝΗΣΗ  (Το πρόβλημα της δομής της ύλης)

)

 

 

Με τη θεωρητική ανάλυση των εννοιών και με τη βοήθεια της φανταστικής ανα­παράστασης επιχειρούμε να περιγράψουμε φαινόμενα και σχέσεις που βρίσκονται στον μικρο­σκοπικό χώρο της ύλης. Για να παρατηρηθεί η δομή της ύλης με τα μάτια μας και για να αντλήσουμε πληροφορίες χρειάζονται όργανα με την πιο υψηλή τεχνολογία, τα οποία μπόρεσαν να κατασκευαστούν για πρώτη φορά στη διάρκεια του 20ου αιώνα. Δεν θα τολμούσαμε να μιλήσουμε για τη δομή της ύλης με θεωρητικές σκέψεις και αναλύσεις, εάν δεν είχαμε προσεγγίσει θεωρητικά και με παρατηρήσεις επί της κοινής εμπειρίας, στη γενική άποψη για τη σχέση ενός ολο­κληρωμένου Σύμπαντος με μία μέγιστη χρονική περίοδο, με την παρουσία του κενού χώρου, με την καμπυλότητα του χώρου και με την παρουσία της ύλης σε ρόλο φορέα και αρχικής μεταβολής για την ύπαρξη των υλικών πραγμάτων. Αυτές είναι οι βασικές απόψεις που συγκροτούν τον πυρήνα της κοσμολογικής θεωρίας που φέρει τον τίτλο "θεωρία του Τελειωμένου Χρόνου και της Σχετικότητας της Ενέργειας".

Αναφερόμαστε στη δομή της ύλης χρησιμοποιώντας ορισμένες από τις επιστημονικές παρατηρήσεις και επιχειρούμε να αποκαλύψουμε και να ξεχωρίσουμε ιδιαίτερες σχέσεις, που συμφωνούν με τις κεντρικές απόψεις της κοσμολογικής θεωρίας. Υπάρχουν όλες οι ενδείξεις ότι πλήθος ιδιαίτερων φαινομένων που παρατηρούνται μέσα στη δομή της ύλης και τα οποία μπορεί να περιγράφονται με διαφορετική ορολογία στον επιστημονικό χώρο, αποτελούν ειδικές περιπτώσεις των γενικότερων φαινομένων που παρατηρούνται στην καθημερινή εμπειρία και αναλύονται με φιλοσοφική σκέψη. Όπως είναι τα φαινόμενο της κίνησης, της μεταβολής της ταχύτητας, του χρονικού διαστήματος, του διανυόμενου μήκους, της κυκλικής κίνησης, της συχνότητας και του ρυθμού κ.λπ. Η δυσκολία να κατανοηθεί η δομή της ύλης προκύπτει από το ότι όλα τα παραπάνω φαινόμενα υπάρχουν χωρίς την παρουσία ενός σταθερού υλικού σώματος, όπως συμβαίνει στον μακροσκοπικό κόσμο της καθημερινής εμπειρίας. Διότι, αναζητούμε πώς δημιουργείται ή διατηρείται το φαινόμενο της μάζας με την ταλάντωση μιας αόρατης ενέργειας, ενώ στο μακροσκοπικό κόσμο η μάζα αποτελεί την ουσία του και κάτι το ξεχωριστό από τις κοσμικές δυνάμεις.

Επομένως, για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει μέσα στη δομή της απλής ύλης και για να επιτύχουμε τη σύνδεση των μικροσκοπικών φαινομένων με τα φαινόμενα του ορατού κόσμου, πρέπει να βρούμε πώς η ελάχιστη ποσότητα μάζας ή ύλης προκύπτει μέσα από σχέσεις και μεταβολές σε αόρατα φαινόμενα, τα οποία πάντως δεν μπορεί να είναι πολύ διαφορετικά από τον υπόλοιπο κόσμο των μεγάλων διαστάσεων. Για τον απλό λόγο, ότι ο κόσμος παντού παρουσιάζεται με την ίδια ουσία, με το ίδιο ξεκίνημα, με τους ίδιους νόμους, με τις ίδιες προϋποθέσεις. Ο κόσμος που ζούμε δεν χαρακτηρίζεται μόνο από μία τεράστια ενότητα μεταξύ τελείως διαφορετικών και άσχετων πραγμάτων. Εκτός από την εξωτερική του ενότητα, παρουσιάζεται και κάποια εσωτερική σύνδεση των πραγμάτων, αφού σε όλα τα μέρη του κόσμου υπάρχουν ομοιότητες, που δεν θα μπορούσαν να εξηγηθούν από την εξωτερική ποικιλία και το πλήθος των εξωτερικών επιδράσεων. Οι ομοιότητες των πραγμάτων, η παρουσία μίας κοινής ύλης για την ύπαρξή τους, η αναγκαστική σύνδεσή τους και η διατήρηση των ομοιοτήτων στην πορεία του χρόνου επιβάλλονται από την προηγούμενη παρουσία μίας κοινής πραγματικότητας, από την παρουσία μίας ίδιας αρχής, που βρίσκεται παντού και πάντοτε μαζί με όλα τα υλικά πράγματα. Στα αρχαία χρόνια, οι φιλόσοφοι τελείωναν τη θεωρητική τους προσπάθεια ονομάζοντας αυτή την κοινή παρουσία, "θεό", "πνεύμα", "φωτιά", "βούληση" και πιο τελευταία ξεμπέρδευαν σε συμφωνία με την επιστήμη με το στενό όρο της "ύλης". Στα χρόνια μας, η παρατήρηση αυτής της κοινής παρουσίας αποτελεί μία από τις μεγάλες ανατροπές της θεωρίας του Τελειωμένου Χρόνου και μία νέα αρχή έρευνας για τη φυσική. Την ονομάζαμε "κενό" χώρο.

Να τονιστεί, ότι στη θεωρητική προσπάθεια να κατανοηθεί η δομή της ύλης με τους όρους εκείνους, που η ύλη παρουσιάζεται στις σχέσεις της με τα μεγάλα πράγματα της καθημερινής εμπειρίας μας, χρησιμοποιούμε όρους, συμβολισμούς και σχήματα τα οποία ίσως δεν υπάρχουν πραγματικά. Μιλάμε για κάτι αόρατο και μικρο­σκοπικό, το οποίο βρίσκεται μεταξύ ύπαρξης και ανυπαρξίας, δηλαδή για το σχεδόν τίποτα. Όμως στην επιστήμη, αυτό το σχεδόν τίποτα της δομής της ύλης είναι τεράστιας σημασίας και προκαλεί το μεγάλο ενδιαφέρον και την προσοχή της επιστημονικής κοινότητας. Ο εμπνευστής της θεωρίας του Τελειωμένου Χρόνου, μάλλον δεν θα είχε επιμείνει και δεν θα έκανε τεράστια διανοητική προσπάθεια για να περιγράψει φαινόμενα του μικροσκοπικού κόσμου, εάν δεν αποσκοπούσε στο να φανούν, η τεράστια σημασία των βασικών απόψεων της θεωρίας και η σημασία ορισμένων άλλων ζητημάτων, τα οποία σχετίζονται με τον προορισμό της ζωής και με τις κοσμολογικές απόψεις.

Αφού σκεπτόμαστε για κάτι τόσο μικρο­σκοπικό και επιχειρούμε να περιγράψουμε αόρατα φαινόμενα, που διαδραματίζουν ρόλο για την ύπαρξη του υλικού κόσμου, πρέπει να καταλάβουμε ότι όσα λέμε δεν αφορούν ένα πλήθος πραγμάτων και την ιστορία τους. Για να μπορέσουμε να τα περιγράψουμε, να τα κατανοήσουμε και να αποκαλύψουμε άγνωστες σχέσεις της φύσης μέσα από τη δομή της ύλης, αυτό που χρειάζεται να γνωρίζουμε καλύτερα δεν είναι κάποια πράγματα, αλλά τις ποσότητες και τις μαθηματικές σχέσεις που τις συνδέουν. Δηλαδή είναι σημαντικό και απαραίτητο να σκεφτούμε θεωρητικά πως κάποιες μικρο­ποσότητες προκύπτουν από μαθηματικές σχέσεις και αντίστροφα πως οι μαθηματικές σχέσεις εκφράζουν ή καθορίζουν την ύπαρξη ορισμένων ποσοτήτων στη δομή της ύλης. Αυτό που γίνεται στο μικρο­σκοπικό χώρο και το οποίο μπορούμε να παρατηρούμε πολύ έμμεσα, με τη χρήση πολύπλοκων οργάνων και ηλεκτρονικών υπολογιστών δεν είναι τίποτε άλλο από στοιχειώδεις μεταβολές ποσοτήτων. Για αυτό λοιπόν, για να μπορέσουμε να σκεφτούμε και να κατανοήσουμε θα χρειαστεί να αναπαραστήσουμε αυτές τις μεταβολές με σχήματα, κύκλους, τόξα, χορδές, ακτίνες, τριγωνομετρικές σχέσεις και να παρατηρήσουμε τις αριθμητικές τιμές των μεταβολών (με το κομμάτιασμα και το "πάγωμα" των μεταβολών σε μήκη, χρονικά διαστήματα, ισοδύναμες ποσότητες), από τις οποίες προκύπτουν τα αποτελέσματα των μετρήσεων. Από την παρατήρηση των αριθμητικών σχέσεων μπορεί να προκύψει και να αποδειχτεί η ύπαρξη σχέσεων που θα μας αποκαλύψει κάποιες νομοτέλειες, κάποιες μαθηματικές "προτιμήσεις" της φύσης και τις μαθηματικές σχέσεις εκείνες που οδηγούν στην ύπαρξη του συνηθισμένου κόσμου της μάζας.

ΛΟΓΙΚΗ ΣΚΕΨΗ: Η μέγιστη ποσότητα ενέργειας Emax (ή ισοδύναμης μάζας Mmax) η οποία προκύπτει από η σχέση h fmax πρέπει να συνδέεται μονίμως με την παρουσία των σωματιδίων, αφού σύμφωνα με τη φυσική ερμηνεία όλα τα σωματίδια είναι γρήγορες μεταβολές που γίνονται στην ενέργεια του "κενού" και πεπερασμένου χώρου, δηλαδή μεταβολές και ανταλλαγές ενέργειας με την παρουσία μιας σταθερής και κοινής ποσότητας. Αναμένουμε ότι τα "σταθερά" σωματίδια θα σχετίζονται μεταξύ τους με άρρηκτο και δυναμικό τρόπο. Η πιο απλή προσπάθεια που μπορεί να γίνει για την ανεύρεση τέτοιων σχέσεων ξεκινάει από τα δεδομένα που έχουμε για τα δύο βασικά σωματίδια του υλικού κόσμου, το πρωτόνιο και το ηλεκτρόνιο*.

Αφού τα σωματίδια προέρχονται ή διατηρούνται από την ταλάντωση μίας κοινής ενέργειας και με τα ίδια όρια διακύμανσης (ίδιο όριο μέγιστης και ελάχιστης ποσότητας), προσδοκούμε, ότι οι ιδιότητες τους σχετίζονται δυναμικά με την ίδια μέγιστη ποσότητα ενέργειας ή ισοδύναμης μάζας (Mmax). Αναμένουμε ακόμα, ότι η μέγιστη ποσότητα ενέργειας h fmax = Emax (ή ισοδύναμης μάζας Mmax ) θα συνδέεται άρρηκτα με την παρουσία των σωματιδίων σαν να περιέχονται τα σωματίδια μέσα στη σταθερή μέγιστη ποσότητα. Πιο έμμεσα τα "σταθερά" σωματίδια πρέπει να σχετίζονται μεταξύ τους με άρρηκτο και "κινητικό" τρόπο, χωρίς τον οποίο τα σωματίδια θα έχαναν τουλάχιστον ένα μέρος από το σύνολο των ιδιοτήτων τους.

 

 

Η πιο στενή σχέση της μάζας με την κίνηση προδίδεται ακόμα και από τη διερεύνηση του πιο απλού φαινομένου που είναι η μεταβολή στην ταχύτητα της κίνησης, η περιοδική μεταβολή της ταχύτητας και της κατεύθυνσης. Μπορούμε και υπολογίζουμε μια επιτάχυνση ή επιβράδυνση, ένα χρονικό διάστημα, ένα μήκος κύματος και μια μετατόπιση, μια συχνότητα αυξομείωσης  σε αναφορά προς ένα μέγιστο όριο ταχύτητας (που φαίνεται να συμπίπτει με του φωτός c), χωρίς κάποιο σώμα που κινείται και επιταχύνεται και χωρίς τη σχέση του σώματος με κάποια δύναμη. Η δύναμη F (kg m /s2 ) και η ορμή p (kg m / s ) στις μονάδες τους περιέχουν ποσότητα kg (μάζα) που ανήκει στο αντικείμενο, το οποίο μπορούμε να αγνοήσουμε για τα πειράματα της σκέψης. Αν, όμως, το σώμα το οποίο επιταχύνεται είναι δημιούργημα κάποιας κίνησης και δεν υπάρχει από πριν σαν ανεξάρτητο; Αυτό φαίνεται πως συμβαίνει με την περίπτωση της μάζας, από την παρατήρηση στις μικρο­σκοπικές διαστάσεις... Πρέπει να εξηγήσουμε πώς η μάζα καταφέρνει και παρουσιάζεται με σταθερο­ποιημένη ύπαρξη από εκεί που ήταν ένα φαινόμενο μεταβολής σε μία κίνηση παρόμοια όπως είναι των ηλεκτρο­μαγνητικών κυμάτων.

Οι παραπάνω ενδια­φέρουσες παρα­τηρήσεις έγιναν και επιχειρήθηκαν να εξιχνιαστούν στη ξεχωριστή διερευνητική εργασία στην προσπάθεια να βρεθεί μία άκρη για τη μαθηματική διατύπωση της φυσικής ερμηνείας για ένα Πλήρες Σύμπαν που παρουσιάζεται με τον κενό χώρο και με τις διακυμάνσεις της ενέργειάς του.

 

Διερεύνηση  2008-9

 

 

 

 

 

ΜΑΖΑ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ ΣΤΗ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΥΛΗΣ

 

 

www.cosmonomy.eu Η 1η δημοσίευση

 

 

ΠΙΣΩ

 

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΛΟΓΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΥΝ ΣΩΣΤΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ

 

 

 
 

 

 

 

Αναρωτηθήκανε στο χώρο της σύγχρονης κοσμολογίας, πόσο ολοκληρωμένη μπορεί να είναι μία φυσική ερμηνεία του Σύμπαντος, όπως αυτή που ονειρεύονται, όταν δεν προσφέρει την ελάχιστη γνώση για να εξηγηθεί η παρουσία της ζωής μέσα στο Σύμπαν; Οι κοσμο­λογικές θεωρίες που έχουν διατυπωθεί με μαθηματικά και θεωρούνται οι επι­κρατέστερες δεν ανοίγουν κανένα δρόμο προς αυτή τη κατεύθυνση της φύσης και αυτό έπρεπε να τους προβληματίσει περισσότερο σαν φυσικούς, αντί να αφήνουν το πρόβλημα άλυτο ή προς απάντηση από τη θεολογία.

Η ζωή και η ψυχή ξεκινάνε από τις μικρο­σκοπικές διαστάσεις και όχι με το συνδυασμό χονδρο­ειδών υλικών σωμάτων. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ! Το Σύμπαν είναι αυτοτελές, διότι με απλά φιλο­σοφικά λόγια είναι παρών, αμετάβλητο και “συμπαγές” στα όρια ενός μέγιστου συνολικού χρόνου -γι' αυτό και “ά-μεσα” υπαρκτό. Με άλλα λόγια, όλο το Σύμπαν υπάρχει ταυτοχρόνως και η α-μεσότητα συμπίπτει με την εσωτε­ρικότητα. Η ανάπτυξη της φαινομενικά παράλογης και αντι­φατικής ιδέας οδηγεί σε απίστευτα λογικές συνέπειες και ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. Η αρχή της ζωής και του συγ­χρονισμού στην αλλη­λεπίδραση πολλών σωματιδίων επι­τυγχάνονται με τους πιο γρήγορους τρόπους αλλη­λεπίδρασης και οι τρόποι αυτοί προϋποθέτουν την ταυτόχρονη παρουσία του 100% ολο­κληρωμένου Σύμπαντος, που σε εμάς φαίνεται σαν απουσία του κενού χώρου...

 

Εάν είσαι ερευνητής διάβασε πιο προσεκτικά τις σελίδες με τη φυσική ερμηνεία :

Η ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

ΦΥΣΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ

 

 
 

Μη ξεχνάμε, ο κόσμος όπου βρισκόμαστε προσφέρει τη δυνατότητα να γίνει συνοπτικά και αφηρημένα γνωστός και να περιγραφτεί γενικά, ακόμα και μέσα στο χώρο των επιστημών και ιδιαίτερα με την εφαρμογή των μαθηματικών.

Go to Top

 

© copyright Κ. Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2020

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ            symbol of eye in red rings            ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΑΘΑΡΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ

 

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024×768px | οθόνη 15" - 19" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0+

Άλλοι προτεινόμενοι φυλλομετρητές: Mozilla Firefox, Google Chrome, MS Edge, Safari. Ελάχιστη διαγ. οθόνης 7"/ 960px