(

ΓΝΩΣΗ & ΣΚΕΨΗ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

)

 

header message

 

 

 

  Eng language

Ο Τίμαιος στο φημισμένο διάλογο του Πλάτωνα. Η ανθρώπινη λογική πριν από 24 αιώνες ΧΩΡΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑ :

 

" Κατά την γνώμη μου λοιπόν πρέπει κατά πρώτον να καθορίσουμε τα εξής: τι είναι εκείνο το οποίον υπάρχει πάντοτε αλλά δεν γεννάται ποτέ, και τι είναι εκείνο το οποίο πάντοτε γεννάται αλλά ποτέ δεν υπάρχει. Το πρώτο μπορεί κανείς να το νοήσει λογικά σκεπτόμενος, διότι αυτό είναι πάντοτε το ίδιο, το δεύτερο μπορεί κανείς να το αντιληφθεί χωρίς σκέψη, με τη γνώμη και σαν δοξασία διότι γεννάται και χάνεται, πραγματικά όμως δεν υπάρχει ποτέ "

 

Η ανθρώπινη λογική 24 αιώνες μετά ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ :

" Ολόκληρος ο κόσμος μαζί με το χώρο ήταν "συμπυκνωμένος" σε ένα αδιάστατο σημείο. Χωρίς αιτία και λογική, ένα αδιάστατο σημείο που περιείχε όλο τον κόσμο σε άπειρη πυκνότητα διαταράχτηκε (Big Bang) και έτσι προέκυψε ο χώρος με τις διαστάσεις του, η ενέργεια και οι φυσικοί νόμοι που καθόρισαν την εξέλιξη της αρχικής κατάστασης πλάσματος."

 

Για πρόοδο στη σκέψη του ανθρώπου δεν μπορούμε να μιλήσουμε.

Για πισωγύρισμα στην εποχή της μυθολογίας των αρχαίων λαών, αυτό φαίνεται πιο πιθανό.

Και αφού τότε οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν τεράστια άγνοια, κατανοούμε και θαυμάζουμε τη φαντασία τους. Αντιθέτως, αφού σήμερα υπάρχει τεράστια γνώση και κληρονομιά της ανθρώπινης σκέψης δεν κατανοούμε και θεωρούμε ότι πρόκειται για παραλήρημα. Στο πισωγύρισμα, θα πρέπει να παίρνουμε τις προφυλάξεις μας... διότι προ­καλούμε.

 

Σε νεότερους χρόνους, ο φιλόσοφος Σπινόζα (1632-1677) στη θεολογία του, θεώρημα 3: " Για τα πράγματα που δεν έχουν τίποτα το κοινό μεταξύ τους, κανένα από αυτά δεν μπορεί να είναι αίτιο του άλλου ".

 

 

Δεν υπάρχει 'αιθέρας', δεν υπάρχει 'από­λυτη' κίνηση, 'απόλυτο' σύστημα ανα­φοράς, μόνο 'σχετικές' κινήσεις 'ειδικών' παρατη­ρητών δια­κήρυξε ο Αϊνστάιν και κυριολε­κτικά από τότε μας έχουν ζαλίσει για να το απο­δεχ­τούμε... Παρόλα αυτά, η σχετι­κότητα του χρόνου και του μήκους δεν εμ­πόδισε τους φυσικούς να ανα­φέρονται συ­νολικά στα πράγ­ματα, να μετράνε τις απο­στάσεις των γαλαξιών και την ηλικία του Σύμπαντος. Μας λένε ότι δεν υπάρχει από­λυτος χρόνος ή ένα κοινό σημείο ανα­φοράς για τη μέ­τρηση του χρόνου. Χωρίς να κατα­λαβαίνουν καλά ούτε αυτοί οι ίδιοι, μας λένε αφη­ρημένα ότι ο χρόνος είναι σχετι­κός. Αυτές οι απόψεις δεν τους εμποδί­ζουν να μιλούν για μια ηλικία του Σύμ­παντος, δη­λαδή για ένα χρονικό διά­στημα το οποίο είναι κοινό για όλα τα πράγ­μα­τα... Το όριο μιας μέγιστης ταχύ­τητας -όπως είναι η ταχύ­τητα του φωτός-, δεν είναι ένα κοινό όριο για ένα πλήθος των διαφο­ρετικών πραγ­μάτων, αν όχι για το Σύμπαν ολό­κληρο; Αμέτρητα σώματα κι­νούνται σε δια­φορε­τικές ταχύ­τητες συγ­κριτικά μεταξύ τους και ένα πλή­θος μετα­βολών συμβαί­νουν σε ποικιλία ρυθμών. Όμως όλα θα με­τρούσαν μια κοινή ταχύτητα, δηλαδή ένα μήκος που δια­νύεται στον ίδιο πάντα χρόνο.

 

1

 

Ο ορισμός της λέξης "Σύμπαν"

στον 21ο αιώνα

 

 

Η έρευνα για την προέλευση του κόσμου, η πα­ρατήρηση του ουρανού, τα σενάρια και οι σκέ­ψεις για το πώς μπορεί να είναι ο κόσμος πέρα από τον πλανήτη μας πάντα γοήτευαν πολλούς αν­θρώπους. Σήμερα αποτελούν ιδιαίτερα ελκυ­στικά ζητή­ματα για εμπορικούς σκοπούς. Μπορούμε να βρούμε άφθονες πληροφορίες και σκέψεις για το Σύμπαν, όμως εδώ θα σταθούμε στο γενικό ορισμό του Σύμπαντος, όπως ορίζεται συγ­κρατημένα, σύμ­φωνα με τις επιστημονικές παρα­τηρήσεις. Η ομοιό­τητα του ορι­σμού που δια­τυ­πώνεται στις πε­ρισσότερες περι­πτώσεις είναι εν­τυ­πωσιακή. Αν κάποιος δεν θέλει να γελοιο­ποιηθεί και αν θέλει να πει κάτι διαπι­στω­μένο από τους ερευ­νητές, τότε είναι καλύτερα να επα­ναλάβει αυτό που άκουσε ή διάβασε.

 

 

Θα πάρουμε ως δείγμα τον ορισμό του Σύμπαντος που βρίσκουμε στην ηλεκτρονική εγκυ­κλοπαίδεια wikipedia, στην ελληνική και στην αγ­γλική έκδοσή της. Ακολουθεί ο γενικός ορισμός στην ελληνική έκδοση (11/7/09) :

 

" Ως Σύμπαν εννοούμε, στην καθομιλουμένη, το σύνολο των πραγμάτων που υπήρξαν, υπάρχουν ή θα υπάρξουν ποτέ, το σύνολο δηλαδή των όντων. Ειδι­κότερα, λέγοντας Σύμπαν στην επιστήμη εννοούμε συνήθως ολόκληρο το χωρο­χρονικό συνεχές, καθώς και το σύνολο της ύλης και της ενέργειας που περι­κλείει".

 

Λίγο πιο κάτω:

" μπορούμε να ορίσουμε, με μεγαλύτερη ασφάλεια, ότι:

Σύμπαν είναι το συνολικό ποσό της υπάρχουσας ύλης και ενέργειας.

Το Σύμπαν δεν είναι ούτε «άμορφο» ούτε «άπειρο», αλλά έχει πέρατα. Όσο και αν, εκ πρώτης όψεως, αυτό είναι δύσκολα αποδεκτό, γεγονός είναι ότι οι έρευνες της τελευταίας πεντηκονταετίας συγκλίνουν σε αυτήν την άποψη, ότι δηλαδή το Σύμπαν είναι περιορισμένο, είναι «περατό». Πρώτος κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα ο Γερμανο­εβραίος φυσικός Άλμπερτ Αϊνστάιν (A. Ein­stein) (1879-1955), όταν εισηγήθηκε την Θεωρία της σχετι­κότητας.

Έτσι καταλήγουμε να θεωρούμε ότι το σχήμα του Σύμπαντος είναι, το πιθανότερο, υπερ­σφαιρικό.

Υπερσφαίρα ονομάζεται η σφαίρα, της οποίας η ακτίνα συνεχώς («εν χρόνω») μεταβάλλεται. Τούτο σημαίνει ότι το Σύμπαν μοιάζει με μπαλόνι που συν τω χρόνω διογκώνεται, διαστέλλεται. Αυτή η διαστολή συνε­χίζεται από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα ".

 

 

ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Αυτός ο συνηθισμένος ορισμός του Σύμ­παν­τος στον 21ο αιώνα δεν κάνει κάτι άλλο από το να επαναλαμ­βάνει με περισ­σότερες λέξεις αυτό που εκφράζει η μοναδική λέξη, όπως γί­νεται στα σύντομα ερμηνευτικά λεξικά. Το Σύμπαν είναι το παν και κατά συνέπεια συμπε­ριλαμβά­νει κάθε τι οπου­δήποτε στο χώρο και στο χρόνο. Κά­πως έτσι απλά σκέφτηκαν πολλοί άνθρωποι στα αρ­χαία χρό­νια. Επειδή δεν θεωρούσαν καλά ξε­χωρι­σμένα τα πράγ­ματα προτίμησαν να απο­κα­λέσουν την ενο­ποιημένη παρουσία του κόσμου με άλλες λέξεις και με λίγη φαντασία έφθασαν στην έννοια του "θεού".

2

Εάν προσέξουμε τις λέξεις με τις οποίες ορίζεται το Σύμπαν, τότε με λίγη κακοπιστία μπο­ρούμε να δείξουμε πόσο ρηχή είναι η σύγχρονη σκέψη στην επιστήμη. Λ.χ. το "συνεχές" σημαίνει έλλειψη ασυ­νέχειας; Μην κολ­λήσουμε σε αυτό. Στον παραπάνω ορισμό του Σύμπαντος θα παρα­τη­ρήσουμε ακόμα τον συνη­θι­σμένο απο­κλεισμό όλων των αιώνων που προ­ηγήθηκαν της εποχής του Al. Einstein. Διότι οι σύγ­χρονοι επι­στή­μονες δεν εκτιμούν ως γνώση αυτή που προήλθε από λογικές σκέ­ψεις, χωρίς πειράματα και σε παλαιότερους χρόνους όταν η έρευνα μόλις είχε ξεκινήσει. Επέ­λεξαν δικές τους σκέψεις και παρατηρήσεις, οι οποί­ες έγι­ναν με πιο σύγχρονες μεθόδους, με πιο πολύ­πλοκα όργανα και για πιο μακρινά αντι­κείμενα του διαστημικού χώρου.

 

 

Δεν θα χάσουμε το χρόνο μας αναλύοντας τα νοήματα και ξεφεύγοντας από τον στόχο της ανα­φοράς μας στον ορισμό του Σύμπαντος. Μία απορία μόνο να σημειωθεί :

Στον 21ο αιώνα ακόμα διαβάζουμε ένα (γενικό) ορισμό του Σύμπαντος για παιδιά, όταν στη φιλο­σοφία έχει καταγραφεί σχεδόν αυτός οι ίδιος ορισμός από πολλούς αιώνες πριν και σε μερικές περι­πτώσεις περισ­σότερο απο­καλυπτικά! Αν η διό­γκωση του χώρου και η λέξη "υπερ­σφαίρα" απο­τελούν νέα ευρήματα για να συμπληρωθεί ο γενικός ορισμός του Σύμπαντος, τότε η ή φαν­τασία και η επι­πολαιότητα δεν λείπουν ούτε από τη σημερινή επιστήμη. Τόση επι­στημονική αυτο­συγκρά­τηση για να μην ειπω­θεί κάτι που δεν είναι βέβαιο και πάλι οι άν­θρωποι δεν γλί­τωσαν από τη φαντασία τους!

 

 

Πάμε στο γενικό ορισμό που βρίσκουμε (11/7/09)­στην αγγλική έκδοση της διάσημης wiki­pe­dia (http://en.wikipedia.org/wiki/Universe ):

 

" The Universe is defined as everything that physically exists: the entirety of space and time, all forms of matter, energy and momentum, and the physical laws and constants that govern them ".

 

Στη σύντομη αγγλική διατύπωση θα παρα­τηρήσουμε ότι στην έννοια του Σύμπαντος είναι ανα­πόσπαστο γνώρισμα κάτι που ξέφυγε από τις πρώτες σειρές της ελληνικής έκδοσης: οι φυσικοί νόμοι και οι αριθμητικές σταθερές. Αυτή είναι μια Ιδιαίτερα σημαν­τική παρατήρηση και πιο προχω­ρημένη πρόταση για ορισμό. Διότι το Σύμπαν δεν είναι απλώς ένας αριθμός πραγμάτων και μια μεταξύ τους ανταλλαγή ενέργειας. Υπάρχουν περι­ορισμοί, εξα­ναγκασμοί και προ­ϋποθέσεις που δεν προέρχονται από μεμο­νωμένα και συγκε­κριμένα πράγματα. Αυτά προ­έρχονται από τη μορφή του Συνόλου και από τη ύπαρξη ενός Συνόλου πραγμάτων που έχει προ­ηγηθεί της πα­ρουσίας των επιμέρους και περι­στασιακών πραγ­μάτων.

 

Οι "φυσικοί νόμοι" και "οι αριθμητικές σταθερές" ίσως φέρνουν διαφορετικές σκέψεις, όμως πραγ­ματικά είναι κοινές φράσεις που κρύβουν "μεγάλες" απαντήσεις. Χωρίς αυτές τις απαντήσεις οι φυσικοί νόμοι παρα­μέ­νουν απλές σκέψεις, οι οποίες έχουν γίνει από πολλούς αιώνες πριν και δεν προ­σθέτουν τίποτα νέο στον ορισμό του Σύμπαντος, όπως τον βρί­σκου­με στα περιοδικά και στα βιβλία του 21ου αιώνα.

3

Αυτή η στασιμότητα και η έλλειψη προόδου στο γενικό ορισμό του Σύμπαντος προδίδει την τεράστια άγνοια και την παρερ­μηνεία στη σύγ­χρονη κοσμο­λογία. Μάλιστα, στη φιλο­σοφία μπο­ρούμε να βρούμε πιο προσεκτική σκέψη για το Σύμπαν και με πιο καλή προοπτική για την έρευνα.

 

 

Σύμπαν: Το κοινό σύνολο όλων των πραγμάτων από όλους τους χρόνους και ΟΛΟ­ΚΛΗΡΩΜΕΝΟ την ίδια στιγμή που παραμένει ελ­λιπές και σε εξέ­λιξη για τα επιμέρους υλικά πράγ­ματα.

Το ολοκληρωμένο Σύμπαν είναι πάντοτε το ίδιο μέσα στα όρια ενός μέγιστου χρονικού διαστήματος και η δημιουργία του γίνεται διαρκώς μέσα από τη δομή της ύλης. Η ύλη αποτελεί τις ελάχιστες στιγμές μιας εκ των προτέρων ολο­κληρωμένης πραγμα­τικότητας στα όρια μίας μέγιστης χρονικής περιόδου (κοινός χρόνος ΤΣύμπαντος). Το ολο­κληρωμένο Σύμ­παν στο σύνολο του χρόνου υπάρχει σχετικά σαν πεπε­ρασμένος χώρος και σαν σταθερή ποσότητα ενέργειας για όσα μπορούν να συμβούν με τους υλικούς φορείς. Το Σύνολο προ­καθορίζει τα μέγιστα και τα ελάχιστα όρια (του μήκους, του χρόνου και της ενέργειας) στις αλληλε­πιδράσεις μεταξύ των πραγμάτων. Ο κόσμος που λείπει συμμετέχει στην ενέργεια του υλικού κόσμου μέσα από τη μικρο­σκοπική δομή της ύλης με τη μορφή του πεπε­ρασμένου και δυναμικού χώρου.

 

 Εάν το Σύμπαν δεν ήταν σταθερό μέσα σε ένα συνολικό χρόνο για να είναι όλη η ενέργεια σαν σταθερή ποσότητα, τότε η μεταβολή της ενέργειας στις μικρότερες χρονικές στιγμές (σαν μέρος) θα συνέβαινε με απεριόριστο τρόπο (σε οποιαδήποτε ποσότητα ανεξάρτητα από μονάδα χρόνου) και θα ήταν πάντοτε ελλιπής και, στη μοιρασιά της εκ τύχης σταθερή. Δεν θα υπήρχε η ελάχιστη ποσό­τητα χρόνου tmin = λmin / Vmax ούτε μια μέγιστη συχνότητα fmax.

 

 

Κυκλικός Χρόνος - Πλήρες Σύμπαν

 

 

Το Σύμπαν στην κοσμο­λογική θεωρία του "τελειωμένου χρόνου" είναι αυτοτελές, διότι με απλά φιλο­σοφικά λόγια είναι παρών, αμετάβλητο και “συμ­παγές” στα όρια ενός μέγιστου συνολικού χρόνου -γι' αυτό και “άμεσα” υπαρκτό. Με άλλα λόγια, όλο το Σύμπαν υπάρχει ταυτοχρόνως και η α-μεσότητα συμπίπτει με την εσω­τερικότητα. Η ανάπτυξη της φαινομενικά παράλογης και αντι­φατικής ιδέας οδηγεί σε απίστευτα λογικές συνέ­πειες και ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟ­ΛΟΓΙΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΕΠΙ­ΣΤΗΜΕΣ!

 

Τι λέει αυτή η θεωρία;

 

Μεγάλα ερωτήματα - Σύντομες απαντήσεις                    κλικ εδώ              Συνολικός χρόνος και μαθηματικά

 

Η ΜΑΖΑ "ΠΟΥ ΛΕΙΠΕΙ" ΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ >>►

Η κοσμολογία σήμερα                                                                        24-03-2011

με αφορμή τις επιστημονικές απόψεις ενός ομοεθνή μου, του γνωστού φυσικού και ερευνητή... ...►  

Παρουσίαση και κριτική μιας "ανταγωνιστικής" κοσμολογικής θεωρίας

Αρχείο μορφοποιημένου κειμένου (.pdf) 55 εκτυπώσιμων σελίδων Α(4)

Ιούλιος - Αύγουστος 2012

 

 

Go to Top

 

© copyright Κ. Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2020

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ            symbol of eye in red rings            ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΑΘΑΡΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ

 

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024×768px | οθόνη 15" - 19" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0+

Άλλοι προτεινόμενοι φυλλομετρητές: Mozilla Firefox, Google Chrome, MS Edge, Safari. Ελάχιστη διαγ. οθόνης 7"/ 960px