*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ, Η ΥΛΗ & ΤΑ ΚΥΜΑΤΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

 

Για δημιουργικά σκεπτόμενους!

 

 

*

 

our planet

*

 

*

star

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ


Gr lang  Eng language

 

???

c =2,997924 x108 m/s

 

 

h = 6,62606 x 10-34 kg m2 / sec

 

 

π = 3,141592...

 

 

2π = 6,283185

 

 

c2 =8,98755 x10e16

 

 

μο = 4π x 10e-7 H/m

 

 

εο=1/36π 10e9 F/m

 

 

√ μο/εο =zo =μο c

 

 

c = 1 / √ μο εο

 

 

c2 = 1 / μο εο

 

 

Ε = h f = hc / λ

 

 

Εo = m c2 = F λ

 

 

Fη = k q1 q2 / r2  

 

 

c=120π /4π x10e-7

 

 

zo=μο c = 120π

 

 

Emax / h = fmax  

 

 

c = fmax λmin

 

 

c = amax tmin

 

 

c = zo / μo

 

 

fmax=Vmax /λmin

 

 

Fmax=Emax /λmin

 

 

λmin = c2 /amax

 

 

 amax = c2 / λmin

 

 

amax=λmin fmax2

 

 

Emax=Fmax λmin

 

 

Emax = fmax h

 

 

Henry Farad =sec2

 

 

-e = 1,602176 x10e-19

 

 

√2 = 1,4142135

 

 

fplanck: 7,4008 x10e42 Hz

 

 

1,35639 x10e50 

 

 

fe: 1,23559 x10e20 Hz

 

 

fp: 2,26873 x10e23 Hz

 

 

Vmax = Mmax V /M

 

 

h c /λ = Mpl2 G / λ = E

 

 

0,452444 x10e42

 

 

1rad/sec ~ 0,1591 Hz

 

 

h / c λmin = Mmax

 

 

λe / re 2pi = c / V

 

 

(

 

 

)

 

Αρχικά, η κοινή εμπειρία φανερώνει ότι υπάρχουν ομοιότητες και κοινά στοιχεία στα πράγματα σε βάθος χώρου και χρόνου. Αυτή η παρατήρηση παρα­κίνησε πολλούς φιλόσοφους να κάνουν σκέψεις για το σύνολο του κόσμου από τα πιο αρχαία χρόνια. Έπειτα από πιο προχωρημένη έρευνα, δεν μπορεί να περνάει απαρατήρητη η εφαρμογή δυνάμεων εξ απο­στάσεως με τους ίδιους νόμους σε όλη την έκταση του Σύμπαντος και στο πέρασμα του χρόνου. Λίγο πιο προσεκτικά παρατηρήσαμε, ότι η ύλη, είτε εδώ κοντά είτε μακριά μας συνδέεται με κάτι κοινό, με μία κοινή πραγ­ματικότητα και μάλιστα έτσι, που η ύλη διατηρεί παντού την ίδια δομή. Ο σχηματισμός και η δομή των υλικών στοιχείων δεν εξαρ­τάται από τα αντικείμενα και τις διαφορετικές καταστάσεις του περι­βάλλοντος και δεν είναι τόσο πολύ ευμετάβλητη από τις εξωτερικές δυνάμεις. Από πιο προχωρημένη σκέψη διαπιστώνουμε, ότι νόμοι που ρυθμίζουν την ύπαρξη και τη δομή των υλικών στοιχείων ξεκινούν από το κοινό "σύνδεσμο" που όλα τα δομικά στοιχεία έχουν με έναν και τον ίδιο "κενό" χώρο, με μία και την ίδια ολοκληρωμένη πραγματικότητα, με την ίδια "κοινόχρηστη" ποσότητα ενέργειας, τελικά από την ίδια τους την (αόρατη) ουσία, στην οποία τα δομικά στοιχεία της φύσης υπάρχουν σαν μικρές διακυμάνσεις. Τα δομικά στοιχεία εξακολουθούν να συνδέονται με αναπόφευκτο τρόπο και διαρκώς για να παραμένουν έτσι όπως είναι. Μόνο με τη στενή σχέση μεταξύ δομής της ύλης και (κυματικής) μεταβολής στην ισορ­ροπημένη ενέργεια ενός πεπερασμένου χώρου ερμη­νεύονται ένα πλήθος φαινομένων, αποκαλύπτονται σχέσεις και φαινόμενα που δεν είχαν παρατηρηθεί στην εμπειρία και επιβε­βαιώνονται πολλά από τα γνωστά.

 

Ποιος άκουσε ή διάβασε σχεδόν ένα αιώνα την παρακάτω απορία: Αφού δεν υπάρχει απόλυτος χρόνος και με ίδιο ρυθμό για όλα τα πράγματα ή προς ένα κοινό πλαίσιο αναφοράς, τότε πώς οι ρυθμικές μεταβολές και οι διακυμάνσεις της ενέργειας επιτυγχάνουν να σχημα­τίζουν τα ίδια δομικά στοιχεία, σε όλη την έκταση του χώρου και με λαμπρή προοπτική στο χρόνο; Τα δομικά στοιχεία δεν είναι ρολόγια, όταν τα ερ­μηνεύσουμε απλά και γενικά σαν φαινόμενα από ταλαντώσεις και περιοδικές μεταβολές; Πώς αυτά επιτυγχάνουν τους ίδιους ρυθμούς αλλαγής και διακύμανσης της ενέργειας; Κανείς από τους αρμόδιους ερευνητές δεν έχει σκεφτεί το απλούστερο φαινόμενο, ακόμη και ως υπόθεση, ότι τα ίδια δομικά στοιχεία, τα οποία εντοπίζουμε σε ένα εξαιρετικά μεγάλο μέρος του Σύμπαντος, είναι τα ίδια "ρολόγια της φύσης". Με τον όρο "Ρολόγια" εννοούμε ότι σχηματίζονται και συντηρούνται από τις ταλαντώσεις ενέργειας, από τις μεταβολές των ρυθμών και τις ανταλλαγές ενέργειας, τις οποίες παρατηρούμε ως σωματίδια (ηλεκτρόνια κ.λπ.). Αυτά παθαίνει κάποιος, όταν σκέφτεται με αφηρημένα σύμβολα, με υποθέσεις και επαναλαμβάνοντας τις ξένες θεωρίες, χωρίς να κοιτάξει ευθέως στα πράγματα!

 

 

<•> Η δυναμική διεργασία με την οποία το πλήρες Σύμπαν εμ­φανίζεται σε ένα ελάχιστο χρο­νικό διάστημα είναι συγ­χρόνως μια διεργασία με την οποία το Σύμπαν διατηρείται απών για ένα μέ­γιστο χρονικό διά­στημα, δη­λαδή σαν κενός χώρος. Η παρου­σία της ύλης είναι το κενό στην ισορ­ρο­πημένη ενέργεια του ολο­κληρω­μένου Σύμ­παντος!

<•> Ο κοινός χώρος αποτελεί τον πυρήνα για όλα τα επιμέρους δο­μικά στοιχεία.

<•> Μια ελάχιστη δύναμη και μια μέγιστη δύναμη "συναντι­ούνται" συγ­χρόνως στα δομικά στοιχεία, σε αντιστοιχία με ένα μέγιστο και με έναν ελάχιστο ρυθ­μό που η κοινό­χρηστη ενέρ­γεια αυξο­μειώ­νεται.

<> Πολλοί φιλό­σοφοι έχουν σκεφτεί το ρόλο του Συνόλου των πραγ­μάτων για την ύπαρξη και τις ιδιό­τητες των επιμέρους πραγ­μάτων. Για το ρόλο της μορφής και του συνόλου στα επιμέρους στοι­χεία του έχουν γίνει έρευνες μέχρι στην ψυχο­λογία. Τώρα από την έρευνα για την αρχή του κόσμου, ο ρόλος του Συνόλου απο­καλύ­πτεται στη Φυσική με το φαι­νό­μενο του ελεύθερου χώρου και με κυματικά φαι­νόμενα στη δομή του, που προ­καλούν την πα­ρουσία των σωμα­τιδίων και τις ιδιότητές τους.

<•> Η έρευνα στις μικρο­σκοπικές διαστάσεις είναι έρευνα για τα όρια του Σύμπαντος.

 

 

 

(

 

 

)

 

 

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ BIG BANG ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΓΚΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ !  ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

 

ΓΙΑ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΦΥΣΙΚΟΥΣ

Ερμηνεία και μαθηματική διερεύνηση

 

 

πίσω επόμενη

ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ - ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ !

 

 

 

κοσμολογία, cosmology, in German: Kosmologie, in Italian and Portuguese: cosmologia, in France: cosmologie, in Spanish: cosmología, in Russian: космология, in Chinese: 宇宙论, in Hindi: ब्रह्मांड विज्ञान (), in Turkish: kozmoloji, in Swedish and Norwegian: kosmologi, in Arabic: الكوزمولوجيا علم الكونيات , in Hebrew: קוסמולוגיה

φιλοσοφία, philosophy, in German: Philosophie, in Italian and Portuguese: filosofia, in France: philosophie, in Spanish: filosofía, in Russian: философию, in Chinese: 哲学, in Hindi: दर्शन (tattvadnyaan), in Turkish: felsefe, in Swedish and Norwegian: filosofi, in Arabic: الفلسفة , in Hebrew: פילוסופיה

G = 6,6725 x10e-11 m3 kg-1 s-2

 

 

M=E/c2 = h / f λ2

 

 

M = h f μο εο

 

 

V = S / t

 

 

 p = M V = E / V

 

 

aκ = V2 / r

 

 

S = 1/2 a t2

 

 

g = G M / r2

 

 

F = M a

 

 

a = V2 /λ = λ f2

 

 

V =√GM / r = M c / Mplanck

 

 

Fg = G M1 M2 / r2

 

 

G=c2 / Smax

 

 

zo=50G /μο

 

 

Mmax=Fmax / amin

 

 

c2 / λmin = Gmax

 

 

c2 = amax λmin

 

 

ω = 2 π f = V/ r

 

 

 2π = T Vκ / r

 

 

 f =ω / 2π =V/2π r

 

 

λmax=amin Tmax2

 

 

 λmax = c2 /amin   

 

 

 amin = c / Tmax

 

 

amax = c / Tmin

 

 

c = h / M λ  

 

 

 M=m c / √c2- V2

 

 

L = M V r

 

 

0,73725 x10e-50 kg sec

 

 

cos 90° = 0

 

 

c  G ~ 0,02

 

 

0,44929 x10e19

 

 

Me: 9,10938 x10e-31 kg

 

 

Mp: 1,67262 x10e-27 Kg

 

 

Mplanck2 = h c / G

 

 

Mmax = Vmax M / V

 

 

F r2 = M1 M2 G

 

 

1parsec = 3,086 x10e16 m

 

 

G = F λ2 / Mplanck2

 

 

Dhubble / 1Mpc = C / Vhubble

 

 

 

© Κ. Γ. Νικολουδάκης | Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος

Επιμέλεια-Σχεδίαση 2004 - 2019

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | ΙΕ v.6.0 +