Αρχή και τέλος δεν φαίνεται...

 

" Για να το κόψουμε μια και καλή, αρκεί αυτή η παρατήρηση, ότι το παρελθόν, κατά τη στιγμή που μιλάω, αποτελεί ήδη μια ολόκληρη αιωνιότητα, έναν άπειρον διαρρεύσαντα χρόνο, όπου κάθε τι που μπορεί και οφείλει να υπάρχει θα έπρεπε να έχει ήδη βρει θέση".

                                        ΑΡΘΟΥΡ ΣΟΠΕΓΧΑΟΥΕΡ

Παρά το ότι έχει προηγηθεί χρόνος χωρίς αρχή, ακόμα υπάρχει μέλλον. Το παρελθόν και το μέλλον υπάρχουν πάντοτε σε σχέση με τα περι­ορισμένα πράγματα. Ακόμα κι αν νοήσουμε μια αρχή του χρόνου για όλο το Σύμπαν, εμείς δε θα πάψουμε να αναρωτιόμαστε για την αιτία της αρχής του και να διαπιστώνουμε ότι τα πράγματα δεν έπαψαν να γίνονται. Δεν υπάρχει ένα πράγμα ή μια στιγμή εξέλιξης στη σχετική πραγ­ματικότητα, που να είναι ο τελικός σκοπός για όλα όσα προ­ηγήθηκαν και δε λείπει το μέλλον, για να καθοριστεί τότε πώς έπρεπε να είναι τα πράγματα και οι σχέσεις τους στο παρελθόν.

Πέραν αυτού, όταν το μέλλον είναι απρόβλεπτο, τότε δικαιο­λογημένα αμφιβάλλουμε αν τελικά θα απομείνει τίποτε, για να δείχνει την ύπαρξη και την ευφυή δραστηριότητά μας, τουλάχιστον έτσι γενικά, όπως ο σταυρός επάνω στο μνήμα. Αν οι άνθρωποι που θα γεν­νιούνται στο μέλλον, θα έχουν τις προδιαθέσεις και την ευνοϊκή τύχη να ζουν περισσότερο, χωρίς ασθένειες, χωρίς ανισότητες, χωρίς παρα­νομίες και αδικία, με υπεράνθρωπη διανοητική ευφυΐα σε μια ευημε­ρούσα κοινωνία, αυτό δε θα αλλάξει σε τίποτε το πως υπήρξαν οι άτυχοι πρόγονοί τους. Δε θα πάψει να είναι αλήθεια πως υπήρξαν ανα­ρίθμητοι άνθρωποι κάθε ηλικίας, οι οποίοι αδικήθηκαν, βασα­νίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους από ασθένειες, από φυσικές κατα­στροφές, κοινωνικές αναταραχές, πολεμικές συγκρούσεις, από τις παρε­νέργειες της τεχνολογικής εξέλιξης, οι οποίοι έδωσαν τη ζωή τους για σκοπούς απραγματο­ποίητους και ενώ όλοι ήθελαν μια καλύτερη τύχη στη ζωή τους. Όπως και πολλές όμορφες στιγμές, που θα μείνουν άγνωστες και ακατάληπτες για τις επόμενες γενεές.

Η πραγματικότητα θα διαψεύδει με τον πιο απελπιστικό και απρόσμενο τρόπο, ενώ η σκιά του παρελθόντος θα εκδικείται όσους δικαιολογούν τη ζωή με την ιστορική εξέλιξη και αποσκοπούν να βασίσουν έτσι ανθρωποκεντρικά μια ηθική. Η πίστη σε μια τέτοια εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας ή γενικά στην ύπαρξη ενός τελικού σκοπού είναι ένας ακόμα υπερβολικός τρόπος, για να δικαιολογούμε τις εγω­κεντρικές δραστηριότητές μας, που μόνο για έναν τελικό σκοπό δε γίνονται.

Ποιος τελικός σκοπός μπορεί να δικαιολογήσει τους χιλιάδες νεκρούς όλων των ηλικιών και τις τρομερές λεπτομέρειες της κάθε περί­πτωσης από ένα σεισμό, από έναν πόλεμο, από ένα ναυάγιο και γιατί τα άλλα ζωντανά πλάσματα, τα οποία εκμεταλ­λευόμαστε με όλους τους δυνατούς τρόπους, να μη θεωρούνται αδικημένα; Θέλουμε να βρεθούμε στη θέση τους;

 

  Η Θεολογία της Επιστήμης ©2000, ISBN 960-385-019-5, Δωδώνη

* Κοιτάξτε ιδιαίτερα στις σελίδες με τον τίτλο:  Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΝΟΙΑ

 

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2010

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     eye in red circles                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +