*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ, Η ΥΛΗ & ΤΑ ΚΥΜΑΤΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

 

Για δημιουργικά σκεπτόμενους!

 

 

*

 

our planet

*

 

*

star

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ


Gr lang  Eng language

 

???

c =2,997924 x108 m/s

 

 

h = 6,62606 x 10-34 kg m2 / sec

 

 

π = 3,141592...

 

 

2π = 6,283185

 

 

c2 =8,98755 x10e16

 

 

μο = 4π x 10e-7 H/m

 

 

εο=1/36π 10e9 F/m

 

 

√ μο/εο =zo =μο c

 

 

c = 1 / √ μο εο

 

 

c2 = 1 / μο εο

 

 

Ε = h f = hc / λ

 

 

Εo = m c2 = F λ

 

 

Fη = k q1 q2 / r2  

 

 

c=120π /4π x10e-7

 

 

zo=μο c = 120π

 

 

Emax / h = fmax  

 

 

c = fmax λmin

 

 

c = amax tmin

 

 

c = zo / μo

 

 

fmax=Vmax /λmin

 

 

Fmax=Emax /λmin

 

 

λmin = c2 /amax

 

 

 amax = c2 / λmin

 

 

amax=λmin fmax2

 

 

Emax=Fmax λmin

 

 

Emax = fmax h

 

 

Henry Farad =sec2

 

 

-e = 1,602176 x10e-19

 

 

√2 = 1,4142135

 

 

fplanck: 7,4008 x10e42 Hz

 

 

1,35639 x10e50 

 

 

fe: 1,23559 x10e20 Hz

 

 

fp: 2,26873 x10e23 Hz

 

 

Vmax = Mmax V /M

 

 

h c /λ = Mpl2 G / λ = E

 

 

0,452444 x10e42

 

 

1rad/sec ~ 0,1591 Hz

 

 

h / c λmin = Mmax

 

 

λe / re 2pi = c / V

 

 

(

Η λογική ξεπέρασε τα όρια της φαντασίας

 

)

 

Η αποκάλυψη του ρόλου της ύλης για τα σύνθετα πράγματα και οι καθο­δηγητικές παρατηρήσεις για την έρευνα ξεκινούν από τη στιγμή που θα σχημα­τίσουμε την άποψη για ένα Σύμπαν ολοκληρωμένο μέσα στο διάστημα μιας Μέγιστης Περιόδου. Με θεωρητικές παρατηρήσεις και με μια σειρά συλ­λογισμών μπορούμε να σκεφτούμε και να παρατηρήσουμε :

1) Ο πεπερασμένος χώρος αναλογεί στο ολοκληρωμένο σύμπαν (με όλους τους δυνατούς τρόπους) το οποίο δεν είναι παρών προς τον υλικό κόσμο και

2) είναι με όριο μίας μέγιστης απόστασης απομάκρυνσης, ίδιας για όλα τα πράγματα (= πεπερασμένος μη Ευκλείδειας γεωμετρίας χώρος).

3) Το όριο στην αύξηση του μήκους και στη μέγιστη απόσταση απομάκρυνσης σηματοδοτεί ένα όριο ελάχιστης καμπυλότητας. Αντίστοιχα, το όριο ενός ελάχιστου μήκους σηματοδοτεί ένα όριο μέγιστης καμπυλότητας.

4) Ο πεπερασμένος χώρος προσφέρει συγχρόνως δύο όρια: της απομάκρυνσης και της προσέγγισης.

5) Η απόσταση στο χώρο είναι και απόσταση στο χρόνο.

6) Το όριο στην αύξηση του μήκους, με δεδομένο ότι υπάρχει μια ανώτερη ταχύτητα της κίνησης, είναι επίσης όριο στο μέγιστο χρόνο μιας αλληλεπίδρασης. Το όριο ενός ελάχιστου μήκους επίσης σηματοδοτεί ένα όριο για τον ελάχιστο χρόνο μιας αλλη­λεπίδρασης.

7) Ο κενός χώρος συνδέεται δυναμικά και με μαθηματικές σχέσεις με τα δομικά στοιχεία, αφού αυτός ταυτίζεται με μία σταθερή ποσότητα ενέργειας και τα δομικά στοιχεία με διακυμάνσεις αυτής της σταθερής ενέργειας.

8) Άμεση η σχέση του πεπερασμένου χώρου με τη δομή της ύλης, ταυτόχρονη με το σύνολο της ύλης και κυματική η συμπεριφορά του. Υπάρχει μόνιμη σχέση στο φαινόμενο της ορατής μάζας με τις αόρατες κυματικές μεταβολές, οι οποίες κατά ένα μέρος συμ­περιλαμβάνουν τα ηλεκτρο­μαγνητικά φαινόμενα.

9) Η ισότροπη σχέση του κενού χώρου με τα υλικά πράγματα, αφού δεν υπάρχει απόλυτη αρχή και τέλος στο πεπερασμένο μήκος του.

10) Η ενέργεια του κενού χώρου βρίσκεται σε κατάσταση ισορροπίας και όταν διαταραχτεί αυτή η ισορροπία  μπορεί να επανέλθει στον ελάχιστο χρόνο (ελάχιστη αδράνεια Mmin = 0,737248 x10-50 kg·s).

11) Μια αυξομείωση της ενέργειας προκαλείται όταν αυτή μεταβιβάζεται (κυματισμός και ταλάντωση).

12) Η τάση του χώρου να μεταβιβάζει ενέργεια για να αντισταθμίσει τα σημεία όπου η ενέργεια είναι ελαττωμένη (προς τη δομή της ύλης).

13) Η παρουσία της ύλης θεωρείται σαν στιγμές στη μεταβολή της ενέργειας του κενού χώρου οφείλεται σε συνθήκες όπου η αναπλήρωση της ενέργειας εμποδίζεται ή γίνεται καθυστερημένα.

14) Τα δομικά στοιχεία χρειάζονται και στην περίπτωση του ολοκληρωμένου Σύμπαντος, αφού με αυτά επιτυγχάνονται οι αλλαγές και οι συνδυασμοί στα πράγματα,

15) χωρίς όμως να δημιουργούν τα πράγματα και το ολοκληρωμένο Σύμπαν από μόνα τους

16) και κατά συνέπεια πρέπει να σκεφτούμε, πως δεν είναι αυτόνομα πράγματα ούτε αδιαίρετες σταθερές ποσότητες που συναθροίζονται τυχαία και μόνο με εξωτερικές δράσεις,

17) αλλά είναι περιοδικές μεταβολές που γίνονται με την παρουσία μιας άλλης κοινής ποσότητας, χωρίς την οποία θα υπήρχαν τελείως ακαθόριστα. Η ύλη, είτε εδώ κοντά είτε μακριά μας, συνδέεται με κάτι κοινό, με μία κοινή πραγματικότητα και μάλιστα έτσι, που η ύλη διατηρεί παντού την ίδια δομή.

18) Δεν είναι πολλές ξεχωριστές δυνάμεις σε κάθε ένα μικρο­σκοπικό άτομο της ύλης. Μία μέγιστη κοινή δύναμη εφαρμόζεται (ή γίνεται η ελάττωση σε μία κοινή δύναμη) για όλα τα άτομα του κόσμου.

19) Δεν είναι τυχαίες και από μηδενική βάση οι προδιαγραφές του κάθε ατόμου της ύλης και συμπτωματικά οι ίδιες προδιαγραφές παντού μέσα στο Σύμπαν και μετά από κάποια τυχαία "αντιγραφή" της ατομικής δομής, μέσα στις τεράστιες αποστάσεις του κενού διαστήματος. Τα ξεχωριστά άτομα της ύλης συνδέονται και γίνονται διαρκώς από μία κοινή ποσότητα και με την αόρατη παρουσία μίας κοινής ενέργειας.

20) Ο συγχρονισμός των μικροσκοπικών σωματιδίων και η συγκρότηση σταθερών πραγμάτων και του ορατού κόσμου (έστω και για περιορισμένο χρονικό διάστημα) δεν γίνονται τυχαία και συμπτωματικά. Υπάρχουν από πριν τα όρια στις μεταβολές της κίνησης, στις ποσότητες της ενέργειας που ανταλλάσσεται (με μονάδα του χρόνου) και σταθερές σχέσεις (νόμοι) για την υλοποίηση της αόρατης ενέργειας του χώρου.  Η αρχή της μικροσκοπικής δομής της ύλης και η ενέργεια που τη διατηρεί δεν προέρχεται από μεταβίβαση ενέργειας μέσα στο χώρο, από κινήσεις εξωτερικές της ύλης.

 

Ο κενός χώρος βρίσκεται σε κατάσταση ισορροπίας όχι επειδή απλώς είναι κάτι ακίνητο, αλλά επειδή ο χώρος ταλαντώνεται με τη μέγιστη δυνατή συχνότητα. Αυτή είναι μία νέα άποψη στην κοσμο­λογική θεωρία του Ολοκληρωμένου Σύμπαντος, η οποία προέκυψε από τις πρώτες παρατηρήσεις  της μαθηματικής διερεύνησης (το 2008) και από την ανάγκη:

1) Να ερμηνευτούν οι ταχύτατες μεταβολές σε μικροσκοπικά μήκη, οι οποίες δεν ξεκινούν και δεν συγχρονίζονται από τις κινήσεις των μεγάλων σωμάτων, αλλά από την άμεση σύνδεσή τους με μια κοινή ποσότητα,

2) να ερμηνευτεί η μέγιστη ταχύτητα μετάδοσης των κυματικών διαταραχών του χώρου (με την ταχύτητα του φωτός), η οποία δεν φαίνεται να ξεκινάει από μηδενική ταχύτητα και από μια κίνηση όπως των ορατών σωμάτων και

3) να ερμηνευτεί η δημιουργία των δομικών στοιχείων και η έννοια του σώματος, με κυματικές κινήσεις και φαινόμενα, τα οποία μπορούν να περιγραφούν χωρίς τον όρο του σώματος. 

1986 ~ 2010

 

• Η δυνατότητα ν' αλληλεπιδρούν πολλά μαζί δομικά στοιχεία, από πολλές διευθύνσεις και να συγ­χρονίζονται μεταξύ τους, και όχι μόνο από ένα απο­μακρυσμένο μήκος, αυτή η δυνατότητα υπάρχει σαν κενός χώρος, διότι αυτός είναι εκ των προτέρων μια πραγ­μα­τικό­τητα με όλους τους δυνατούς τρό­πους (μέσα στα όρια μιας μέγιστης κοινής στιγμής). Αυτή η πραγ­ματικότητα σχετικά προ­σφέρεται σαν κοινή ενέργεια για όσα γίνονται εκ των υστέρων και έμμεσα με τους υλικούς φορείς (που υπάρχουν σαν δια­κυμάνσεις).

 

• Η ερμηνεία του κενού χώρου με απλές σχέσεις και με φυσικά φαι­νόμενα "εγκλώβισε" στο ζήτημα της ερ­μηνείας ολόκληρο το Σύμ­παν. Με αυτή τη φυσική ερ­μηνεία, ο κενός χώρος αυτο­μάτως, νοείται δυναμικός και γεννάει τις απορίες που κατευθύνουν την έρευνα επι­τυχώς, αφού χρειάζεται να σκε­φτούμε απο­φασιστικά, πως μπο­ρεί ο κενός χώρος να συνδέεται δυ­ναμικά με τα γνωστά φυσικά φαινόμενα... Από ένα μηδενικό, αό­ρατο φαι­νόμενο κι επουσιώδες ζή­τημα, ο κενός χώρος ανα­δει­κνύε­ται σε θεμελιώδες φαι­νόμενο για την ενο­ποιημένη ερμηνεία πολ­λών ξε­χωριστών φαινο­μένων και σ' ένα ζήτημα συνυ­φασμένο μα­θημα­τικά με το ζήτημα για τη δημι­ουργία ολό­κληρης της υλικής φύσης.

 

• Για τον καθοριστικό ρόλο του κενού χώρου στη δομή της ύλης, έχουν εκφραστεί σκέψεις και από­ψεις ήδη από τον 20ο αιώνα. Από την έρευνα είχαν πληθύνει οι εν­δείξεις και τα παράδοξα φαινόμενα και μερικοί φυσικοί ανα­γνώ­ρισαν το αδιέξοδο μιας φυσικής ερμηνείας για τη δομή της ύλης αν ξεκινή­σουμε από ξε­χωριστά σω­μα­τίδια. Όμως αυτές τις προ­χω­ρη­μένες σκέψεις τους, τις έκαναν με πλήρη αδυναμία να ερ­μηνεύσουν την παρουσία του κενού χώρου, μετα­θέτοντας ξανά το πρόβλημα της δημιουργίας της ύλης για επί­λυση στο άγνωστο μέλλον, με βάρκα την ελπίδα. Έκαναν τις σκέ­ψεις τους αξιο­λογώντας εύστο­χα τις πλη­ροφορίες από τη σύγ­χρονη έρευ­να, χωρίς να ερ­μη­νεύουν, έστω και γενικά, πώς ο ίδιος ο κενός χώρος συμμετέχει στο σχημα­τι­σμό της δομής της ύλης, πώς προ­κύπτουν οι ιδιότητές του, πώς όλα τα δια­φορετικά φαινόμενα πα­ράγονται από μεταβολές σε ορι­σμένες βασι­κές σχέσεις σαν μετα­σχημα­τισμοί μιας ποσότητας ενέρ­γειας. Η συμ­βολή τους για την έρευνα θα ήταν πιο πρωτότυπη και χρήσιμη, αν προ­χωρούσαν στη λύση του προ­βλήματος, έστω και μόνο με τη δια­τύπωση των ερω­τημάτων, εάν δεν ήταν δυνατό να προ­χωρήσουν με τη γλώσσα των μαθη­ματικών.

 

 

 

τριγωνομετρικές σχέσεις

 

 

 

 

 

 

(

 

 

)

 

 

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ BIG BANG ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΓΚΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ !  ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

 

ΓΙΑ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΦΥΣΙΚΟΥΣ

Ερμηνεία και μαθηματική διερεύνηση

 

 

πίσω επόμενη

ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ - ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ !

 

 

κοσμολογία, cosmology, in German: Kosmologie, in Italian and Portuguese: cosmologia, in France: cosmologie, in Spanish: cosmología, in Russian: космология, in Chinese: 宇宙论, in Hindi: ब्रह्मांड विज्ञान (), in Turkish: kozmoloji, in Swedish and Norwegian: kosmologi, in Arabic: الكوزمولوجيا علم الكونيات , in Hebrew: קוסמולוגיה

φιλοσοφία, philosophy, in German: Philosophie, in Italian and Portuguese: filosofia, in France: philosophie, in Spanish: filosofía, in Russian: философию, in Chinese: 哲学, in Hindi: दर्शन (tattvadnyaan), in Turkish: felsefe, in Swedish and Norwegian: filosofi, in Arabic: الفلسفة , in Hebrew: פילוסופיה

 

G = 6,6725 x10e-11 m3 kg-1 s-2

 

 

M=E/c2 = h / f λ2

 

 

M = h f μο εο

 

 

V = S / t

 

 

 p = M V = E / V

 

 

aκ = V2 / r

 

 

S = 1/2 a t2

 

 

g = G M / r2

 

 

F = M a

 

 

a = V2 /λ = λ f2

 

 

V =√GM / r = M c / Mplanck

 

 

Fg = G M1 M2 / r2

 

 

G=c2 / Smax

 

 

zo=50G /μο

 

 

Mmax=Fmax / amin

 

 

c2 / λmin = Gmax

 

 

c2 = amax λmin

 

 

ω = 2 π f = V/ r

 

 

 2π = T Vκ / r

 

 

 f =ω / 2π =V/2π r

 

 

λmax=amin Tmax2

 

 

 λmax = c2 /amin   

 

 

 amin = c / Tmax

 

 

amax = c / Tmin

 

 

c = h / M λ  

 

 

 M=m c / √c2- V2

 

 

L = M V r

 

 

0,73725 x10e-50 kg sec

 

 

cos 90° = 0

 

 

c  G ~ 0,02

 

 

0,44929 x10e19

 

 

Me: 9,10938 x10e-31 kg

 

 

Mp: 1,67262 x10e-27 Kg

 

 

Mplanck2 = h c / G

 

 

Mmax = Vmax M / V

 

 

F r2 = M1 M2 G

 

 

1parsec = 3,086 x10e16 m

 

 

G = F λ2 / Mplanck2

 

 

Dhubble / 1Mpc = C / Vhubble

 

 

 

© Κ. Γ. Νικολουδάκης | Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος

Επιμέλεια-Σχεδίαση 2004 - 2019

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | ΙΕ v.6.0 +