Καμία εγγύηση δεν έχουμε, ότι θα είμαστε στη ζωή όσο υπολογίζουμε ή φανταζόμαστε. Οι πολλές γνώσεις μας, η εξυπνάδα μας, οι επιτυχίες
μας σε άλλους τομείς, ακόμα και η καλοσύνη μας δεν αλλάζουν την παραπάνω απαισιόδοξη, αλλά λογική διαπίστωση! Αυτό και μόνο είναι αρκετό
για να μη σνομπάρουμε τις εσωτερικές αναζητήσεις και για να δείχνουμε κάποιο σεβασμό στις προσπάθειες όσων στοχάζονται περί των
φιλοσοφικών ζητημάτων. Ακόμα και όταν αυτές οι στοχαστικές προσπάθειες εκφράζονται ανώριμα, εμπεριέχουν ανοησίες και δεν αποφέρουν
χρήματα.
Η ανακάλυψη και μόνο της άγνοιάς μας γι’ αυτά τα ζητήματα δεν θα ήταν χαμένος χρόνος. Μπορεί να μας απαλλάξει από πολλές επιπόλαιες και
μονόπλευρες απόψεις, να ανατρέψει μερικές πλάνες και να επηρεάσει τη συμπεριφορά μας. Στον αντίλογο, θα έλεγε κάποιος, ότι η ευχάριστη
αυταπάτη και η βολική άγνοια είναι προτιμότερα. Σε αυτήν την περίπτωση, αργά ή γρήγορα θα προσγειωθούμε στη σκληρή πραγματικότητα
τελείως απροετοίμαστοι.
«Η ανθρωπότητα μπορεί να συγκριθεί μ’ ένα κοπάδι, που παίζει ήσυχο στο λιβάδι, ενώ ο χασάπης διαλέγει με το μάτι μέσα απ’ το κοπάδι
τα ζωντανά που θα σφάξει. Τις μέρες της ευτυχίας μας, εμείς ούτε υποπτευόμαστε καν ποια συμφορά κείνη την ίδια ώρα μας ετοιμάζει η τύχη
–αρρώστεια, καταδίωξη, καταστροφή, ακρωτηριασμό, τύφλωση, τρέλα, θάνατο, ή ό,τι άλλο»,
έγραφε ένας από τους βαθύτερους γνώστες της πραγματικότητας, ο Arthur Schopenhauer (Σοπεγχάουερ).