Αν η ζωή δεν είχε τέλος, τότε θα άξιζε να...

> Αν είχα χέρια θα ήθελα να έχω την εμπειρία μιας αναρρίχησης...

> Αν δεν ήμουν τυφλός θα είχα πολλές επιλογές και θα ήθελα πολύ να ζωγραφίσω ή να ερευνήσω το DNA με το μικροσκόπιο

> Αν είχα περισσότερα χρήματα θα ζούσα σε πιο άνετο σπίτι και θα είχα το αυτοκίνητο των ονείρων μου!

> Αν είχα περισσότερο ελεύθερο χρόνο θα περνούσα περισσότερες ώρες με το παιδί μου

> Αν είχα τα εργαλεία θα επισκεύαζα πολλά...

> Αν δεν είχα γεννηθεί από φτωχούς γονείς...

Αν η ζωή δεν είχε τέλος, τότε θα έκανα τα πάντα για να μην εξαρτάται από κανένα και για να ελέγχονται όλοι από εμένα και να είμαι πάνω από όλους ως θεός. Τώρα, σε τέτοια πραγματικότητα δεν αξίζει τον κόπο...

Αν η διάνοιά μας είναι περιορισμένη όπως των άλλων ζώων, μπορούμε να επαναπαυόμαστε στα μικρά όρια της αβέβαιης ύπαρξής μας, να βλέπουμε τα πράγματα έτσι όπως εξυπηρετείται η διατήρηση της ανοησίας μας και να αισθανόμαστε με τις δραστηριότητές μας πως γίναμε σημαντικοί για πάντα, όπως πίστεψαν αναρίθμητοι άλλοι πριν από εμάς.

Αυτή τη στιγμή, χιλιάδες δυστυχισμένοι και αθώοι άνθρωποι, παιδάκια, πατέρες, μητέρες... έχουν απλωμένο το χέρι και μας ζητάνε με δάκρυα στα μάτια να τους βοηθήσουμε. Μας παρακαλούνε να τους σώσουμε, όμως δεν έτυχε να βρίσκονται εμπρός στα μάτια μας ή είμαστε ανήμποροι να τους βοηθήσουμε!

Νομίζεις ότι προβλέπεις το μέλλον, νομίζεις ότι γνωρίζεις πολλά για το παρελθόν, ενώ δεν γνωρίζεις αρκετά και σωστά ούτε το παρόν, ούτε καν τον εαυτό σου και τα οικεία σου πρόσωπα!

ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΑΝ...