Σε απλές εξισώσεις βρήκαμε ότι τα ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα και τα σωματίδια ξεκινούν με επιβράδυνση της μέγιστης ταχύτητας c. Εάν το ορατό φως έχει απειροελάχιστα μειωμένη ταχύτητα από τη μέγιστη c (σχεδόν c), αναρω­τηθήκαμε ποιο φυσικό φαινόμενο έχει ακριβώς τη μέγιστη ταχύτητα c; Πριν από τη μαθηματική διερεύνηση των ορίων της φύσης, από την ορθολογική ερμηνεία είχαμε το συμπέρασμα, ότι η μείωση της μέγιστης ταχύτητας συμβαίνει σε μια κοινόχρηστη ποσότητα ενέρ­γειας που μας εμφανίζεται σαν κενός χώρος. Ποιο φυσικό φαινόμενο συμβαίνει στη δομή του χώρου ακριβώς με τη μέγιστη ταχύτητα και αυτή την κίνηση δεν την παρατηρούμε; Αυτό είναι ένα παγκόσμιο φυσικό φαινόμενο, αφού η δημιουργία των ηλεκτρομα­γνητικών φαινομένων και των σωματιδίων συνδέεται με αυτό.

Στις εξισώσεις του βαρυτικού πεδίου για μικροσκοπικά μήκη βλέπουμε μια μέ­γιστη δύναμη (Fg = 2π·137,0344·Fel) και σε στενή σχέση με την ηλεκτρομαγνητι­κή δύναμη (Mpl^2·G/2π·137,0344 = k·Cb^2 = c·h/2π·137,0344). Ερμηνεύουμε ότι αυτή η μέγιστη δύναμη σχετίζεται με τη δύναμη που διατηρεί την ενέργεια του χώρου σταθερή. Είναι η δύναμη που διατηρεί κύματα με κατεύθυνση προς συ­γκέντρωση της ενέργειας. Είναι η δύναμη που εμφανίζεται όταν η κοινόχρηστη ενέργεια διαταράζεται και τότε δημιουργούνται τα η/μ κύματα, που γρήγορα εξασθενούν καθώς αποκεντρώνονται.

(...)

Για κάθε ποσό επιβράδυνσης της μέγιστης ταχύτητας που είναι -V = M·c/M_pl = λ_min·f = √(GM/λ_m) αυτή η κινητική ενέργεια παρουσιάζεται με την ενέργεια h·f μιας η/μ διακύμανσης. Η μειωμένη ταχύτητα -V διαιρούμενη από το ελάχιστο μήκος λmin δίνει τη συχνότητα f του κύματος όπως η μέγιστη ταχύτητα c διαιρεμένη με το μήκος κύματος (-V/λ_min = c/λ = f). Η μειωμένη ταχύτητα -V δημιουργεί την αντίστοιχη αδράνεια Μ = -V·M_pl/c. Η ελάχιστη μείωση ταχύτητας αντιστοιχεί στην ελάχιστη αδράνεια M_min και με την ελάχιστη αδράνεια δημιουργείται η ελάχιστη ποσότητα ενέργειας M_min·c·λ_max = M_pl·-V·λ = h.

(...)

Όταν συμπεράναμε ότι η μέγιστη ταχύτητα c μειώνεται με την αύξηση της αδράνειας [ερευνώντας την αναλογία c/V = Μpl /M και την ταχύτητα V = √(GM/λ)] τότε δεν γνωρίζαμε τι συμβαίνει στην κοινή ενέργεια του χώρου. Σκεφτόμασταν για μια μείωση ταχύτητας από τη μέγιστη c και υπολογίζαμε πόση είναι η μείωση, αλλά δεν μπορούσαμε να πούμε για ποια κίνηση του χώρου ήταν η μέγιστη ταχύτητα c. Μετά από την πιο αναλυτική περιγραφή της διατάραξης της ενέργειας και παρατηρώντας πώς τα φυσικά μεγέθη ελαττώνονται και αυξάνονται βλέπουμε, ότι η μέγιστη ταχύτητα c συνδέεται με μια δύναμη επαναφοράς στην ισορροπία. Μια παγκόσμια δύναμη διατηρεί την ενέργεια του χώρου σε ισορροπία και δη­μιουργεί κύματα με κατεύθυνση προς συγκέντρωση της ενέργειας και με τη μέγι­στη ταχύτητα c. Κάθε διατάραξη αυτής της παγκόσμιας δύναμης δημιουργεί τα η/μ κύματα που κινούνται σε αντίστροφη κατεύθυνση (αποκέντρωσης), επειδή η κοινόχρηστη ενέργεια αμέσως συγκεντρώνεται με τη μέγιστη ταχύτητα c μέχρι να επανέλθει σε ισορροπία. Στο ρυθμό μιας διαταραχής 1Hz μια ποσότητα ενέργειας h∙1Hz επανέρχεται σε ισορροπία σε ελάχιστο χρόνο tmin ≈e-42 sec και αυτή η ελάχιστη ποσότητα ενέργειας αναλογεί σε ελάχιστη αδράνεια Mmin ≈e-50 kg. Στο ρυθμό μιας διαταραχής e20 Hz μια ποσότητα ενέργειας h∙e20 Hz επανέρχεται σε ισορροπία σε χρόνο te ≈e-23 sec και αυτή η ποσότητα ενέργειας αναλογεί σε αδράνεια Μ≈e-31 kg (περίπου ενός ηλεκτρονίου). Με τη μέγιστη ταχύτητα c και με τη μέγιστη δύναμη F, τα σώματα δεν θα μπορούσαν να έχουν σύσταση από “χονδροειδή” ύλη και η μάζα και ο όγκος τους δεν θα μπορούσαν να αυξάνονται. Μόνο τα σωματίδια, τα πεδία και οι ακτινοβολίες μπορούν να αντισταθούν ή να αποδράσουν... Από τις πρώτες σκέψεις έχουμε τονίσει ότι η δυναμική δομή της ύλης παρουσιάζεται ίδια μέσα στο σύμπαν, με ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά που προδίδουν την πιο στενή σύνδεσή της με μια κοινή ουσία. Η σταθερότητα της δομής της ύλης και η ανθεκτικότητα στις μηχανικές δυνάμεις του περιβάλλοντος επίσης έχει διαπιστωθεί. Είναι αρκετά ανθεκτική και οι φυσικές ιδιότητές της δεν μπορούν εύκολα να χαθούν. Αυτή η σταθερότητα προέρχεται από κάτι άλλο που είναι ήδη σταθερό και ισχυρό και όχι από κάποια συνάντηση σωματιδίων, αλλά σε εμάς αυτό το κάτι δεν εμφανίζεται σαν σώμα. Επιπλέον τώρα διαπιστώνουμε, ότι στη φύση συμβαίνει μια εξαιρετικά λεπτή και γρήγορη διαδικασία, με την οποία τα σωματίδια και τα πεδία μεσολαβούν και επιτυγχάνουν:  

· Να υποβιβάσουν τις δυνάμεις (που δημιουργούνται από τη μεταβολή μιας μεγάλης ποσότητας ενέργειας).

· Οι δυνάμεις (που είναι κυματικές κινήσεις και εξαιρετικά γρήγορες) ρυθμίζονται και προσαρμόζονται για να σχηματιστούν σταθερές δομές. Τα δομικά στοιχεία είναι φυσικοί διακόπτες και υποβιβαστές εξαιρετικά υψηλών συχνοτήτων της φύσης.

Μια μέγιστη δύναμη επαναφέρει την ενεργειακή ισορροπία και αυτή εφαρμόζεται με κύματα που συγκεντρώνονται με τη μέγιστη ταχύτητα c σε μικροσκοπικά μήκη στη δομή της ύλης. Η καθυστέρηση στην επαναφορά ισορροπίας δημιουργεί η/μ διακυμάνσεις και αποκέντρωση η/μ ενέργειας. Η καθυστέρηση στην επαναφορά ισορροπίας συνδέεται με τη δημιουργία του ηλεκτρικού και του μαγνητικού πεδίου και με τη γωνία που τα πεδία έχουν μεταξύ τους όπως εναλλάσσονται και με τη σύνθετη αντίσταση z0 = √(μ0 / ε0) που παρουσιάζουν. Η καθυστέρηση είναι αυξημένη κοντά στις μέσες τιμές των διακυμάνσεων [f0=√(f·fup)]. Με την αυξημένη καθυστέρηση [t=h∙f / Pmax] διατηρούνται το ηλεκτρικό φορτίο και τα θεμελιώδη σωματίδια όπως αυτά διαχωρίζονται στη δομή ενός ατόμου ύλης. Ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία [c=1/√(μ0∙ε0)] εναλλάσσο­νται σε ακραίους ρυθμούς σε μια μικροσκοπική περιοχή του χώρου που είναι διαταραγμένη. Αυτά τα πεδία [μ0 =1/c^2∙ε0 και ε0 =1/c^2∙μ0] έχουν αντίθετη συμπεριφορά και τη στιγμή που μια αντίσταση είναι αυξημένη στο ρυθμό μεταβολής του ενός, η αντίσταση είναι μειωμένη για το άλλο στον ίδιο ρυθμό μεταβολής. Η διακύμανση της ενέργειας φαίνεται να χωρίζεται σε δύο φάσεις από δύο αντίθετες διαδικασίες (συγκέντρωσης και απο­κέντρωσης) και με αντίρροπες δυνάμεις, οι οποίες συνδέονται με τα δύο πεδία, το ηλεκτρικό και το μαγνητικό/πυρηνικό [E=Cb^2∙2π∙137,0344∙f /4π∙ε0∙c = Cb^2∙137,0344∙c∙μ0∙f /2].

 

---

* Σημείωση: Το απόσπασμα προέρχεται από την πραγματεία με τον τίτλο:

COMPLETE UNIVERSE, DYNAMIC SPACE, WAVE PHENOMENA. Υπότιτλος: How the natural laws and forces are applied. The fundamental concepts and relations for a rational Cosmology (Cosmonomy). ISBN 978-618-85170-2-8, ©2021