(Οι πρώτες σκέψεις με υπολογισμούς που καταγράφηκαν για τη σύνδεση των μικροσκοπικών φαινομένων με τον αστρονομικό κόσμο).

Έχουμε εξετάσει διεξοδικά αυτή την καταπληκτική εξίσωση των τριών παγκόσμιων σταθερών (h·c/G) = M_pl^2, έχοντας προηγουμένως μια εξήγηση για τα δομικά στοιχεία ως διακυμάνσεις στην ισορροπημένη συνολική ποσότητα ενέργειας, η οποία εμφανίζεται ως ελεύθερος χώρος. Έχουμε εκτιμήσει τα κάτω και άνω όρια για τη μεταβολή της ενέργειας και της ταχύτητας και εξακριβώσαμε πόσο αντιστοιχούν στα μεγέθη που έχουν μετρηθεί και υπολογιστεί για τη δομή της ύλης. Πώς αυτή η ποσότητα μάζας / αδράνειας - σύμφωνα με τις καθολικές σταθερές – παρουσιάζεται από τον δυναμικό χώρο; Πώς σχετίζεται με τα όρια του χρόνου και του χώρου που περιβάλλουν τον αστρονομικό κόσμο; Δεδομένης αυτής της εξίσωσης έχουμε βρει μια ποσότητα μάζας M_pl που δεν είναι το συνολικό ποσό για ολόκληρο τον κόσμο. Είναι μια μέγιστη ποσότητα ανά δευτερόλεπτο, σύμφωνα με τις οικείες μονάδες μέτρησης που επιλέξαμε. Αλλά αν σκεφτούμε λογικά και δοκιμαστικά, από αυτή την εξίσωση λείπει η συχνότητα (δίπλα στη σταθερά h) η οποία θα έδινε ένα αποτέλεσμα για μια πολλαπλάσια ενέργεια ή μια αντίστοιχη μάζα. Εάν εισαγάγουμε τη μέγιστη συχνότητα που έχουμε υπολογίσει, τότε αυτή η απλή εξίσωση διευρύνεται και φανερώνει περισσότερα για τις φυσικές διαδικασίες:

(h·f_pl^2 ·c / G) = 1,63059 ×10^71 kg^2/s^2 → √× = 4,038056 ×10^35 kg/s

Αυτή είναι περίπου η μάζα των αστεριών που έχουν ακτίνα ~1 δευτερόλεπτο φωτός (~3 ×10^8 m).**

Για σύγκριση, θυμηθείτε την ακτίνα και τη μάζα του δικού μας Ήλιου: Ακτίνα 6,96 ×10^8 m και μάζα 1,99 ×10^30 kg. Υπενθυμίζουμε αυτή τη σχέση που δίνει μια παγκόσμια μάζα για τη μέγιστη ακτίνα (d=c/H = 1,319768 ×10^26 m) σύμφωνα με τη σταθερά του Hubble:
Muni = c^2∙R_H / G = (2,997924 ×10^8)^2 · 1,319768 ×10^26 /G = 1,777666 ×10^53 kg. Αυτή η συνολική ποσότητα μάζας έχει αναλογία προς τη μέγιστη αδράνεια √(h·c/G)=M_pl

Αν 1,777666 ×10^53 kg για χρόνο T_H = 4,402282 ×10^17 s
πόσα kg για χρόνο T_pl = 0,13512 ×10^-42 s ;

M = 5,456221 ×10^-8 kg = M_pl = √(h·c/G).

Παρατηρούμε τις ακόλουθες αναλογίες:

M_uni / M_pl = T_H / T_pl = 3,258 ×10^60

f_pl ·T_H · M_pl = M_uni → M_uni / T_H = M_pl / T_pl

 

> Η συνολική ποσότητα μάζας M_uni = c^2∙R_H / G επίσης έχει αναλογία προς τη μάζα Μ1s = √(h·f_pl^2 ·c / G) = 4,038056 ×10^35 kg/s

1,777666 ×10^53 kg / 4,038056 ×10^35 kg/s = 4,402282 ×10^17.

Αυτός είναι ο παγκόσμιος χρόνος T_H σύμφωνα με τη σταθερά του Hubble για μια μέγιστη ακτίνα επέκτασης R_H. Εδώ σε αυτή την περίπτωση ο αριθμός βγαίνει ως λόγος της συνολικής μάζας προς μια μέγιστη αστρική μάζα. Αυτό σημαίνει ότι η συνολική μάζα έχει το ποσό για 10^17 αστρονομικούς πυρήνες με μέγιστη μάζα 10^35 kg το καθένα.

 

> Αναλογία μιας μέγιστης αστρικής μάζας Μ_1s προς τη μάζα M_pl :

[√(h·f_pl^2 ·c / G)] / [√(h·c/G)] =

4,038056 ×10^35 kg/s / 5,456221 ×10^-8 kg = 7,4008 ×10^42 Hz = f_pl

 

> Μέσα στη σχέση (h·f_pl^2 ·c / G) περιέχεται η σχέση (h·c/G) = M_pl^2

Επομένως: h·f_pl^2 ·c / G = M_pl^2 ·f_pl^2

 

> Η σχέση √(h·f_pl^2 ·c / G) που δίνει τη μέγιστη αστρονομική μάζα συμπίπτει με τις ακόλουθες σχέσεις:

Μ_1s = √(h·f_pl^2 ·c / G) = M_pl ·f_pl = c^2 ·c / G = 4,038056 ×10^35 kg/s

 

> Για τόση μάζα 4,038056 ×10^35 kg και για μήκος ακτίνας 1sec του φωτός, η σχέση √(G·M/R) δίνει την εξής κεντρομόλο ταχύτητα:

√(G·M/R) = c

Αν για κάθε 1sec αναλογεί ένα μήκος ακτίνας 2,997924 ×10^8 m τότε επί 4,402282 ×10^17 sec αναλογεί ένα συνολικό μήκος:

2,997924×10^8 × 4,402282 ×10^17 = 1,319770 ×10^26 m. Η αναλογία √G·M/R = c διατηρείται αν η αστρονομική ποσότητα μάζας 4,038056 ×10^35 kg επαναλαμβάνεται επίσης 4,402282 ×10^17 φορές:

4,038056 ×10^35 kg × 4,402282 ×10^17 = 1,777666 ×10^53 → √G·M/R = G × 1,777666 ×10^53 / 1,319770 ×10^26 m = c

(Υπενθυμίζεται όπου 4,402282 ×10^17 = T_H και 1,319770 ×10^26 = R_H )

 

> Η μάζα Μ_1s : 4,038056 ×10^35 kg × T_H : 4,402282 ×10^17 δίνει τη συνολική μάζα M_uni = 1,777666 ×10^53 kg.

 

> Η μάζα Μ_1s = √(h·f_pl^2 ·c / G) = 4,038056 ×10^35 kg/s × T_H = c^2∙R_H / G.

 

Μ_1s ∙T_H = c ∙ R_1s ∙ R_H / G = M_uni ∙ s

όπου R_1s = 2,997924 ×10^8 m και R_H = 1,319770 ×10^26 m

 

Αν μια ποσότητα ύλης μεγαλύτερη από 1030 kg συγκεντρώνεται σε μια ακτίνα 1 light sec τότε η αντίστοιχη ενέργεια αυτής της ποσότητας λείπει από την παγκόσμια ποσότητα που παρουσιάζεται ισορροπημένη ως χώρος. Ο χώρος διατηρείται και εκτείνεται με την παρουσία των αστρονομικών πυρήνων και δεν εξαφανίζεται. Πρέπει να αναζητήσουμε τη διαδικασία που ένας αστρονομικός πυρήνας δεν έχει όλη τη μάζα του σε μήκος ακτίνας 1s φωτός και αυτός δεν είναι απαραίτητα ένα μόνο αστρονομικό σώμα με τη μάζα μιας μαύρης οπής. Η μάζα του μπορεί να πλησιάζει την ποσότητα που θα ήταν μια μαύρη οπή, όμως ένα μέρος αυτής της ποσότητας εκτείνεται πολύ πέρα από την ακτίνα του 1 light sec και παρουσιάζεται με περισσότερα αστρονομικά σώματα, με νεφελώματα και με το περιβάλλον ενός ελεύθερου χώρου. Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις των αστεροσκοπείων, ένας αστρονομικός πυρήνας 10^35 / ls φαίνεται να εξαπλώνεται σε όγκο μιας αστρονομικής ακτίνας που μπορεί να ξεπερνάει τα 100000 έτη φωτός. Οι αποστάσεις μεταξύ των γαλαξιών εμφανίζονται ακόμα μεγαλύτερες...

 

 

---

* Σημείωση: Το απόσπασμα προέρχεται από την πραγματεία με τον τίτλο:

COMPLETE UNIVERSE, DYNAMIC SPACE, WAVE PHENOMENA. Υπότιτλος: How the natural laws and forces are applied. The fundamental concepts and relations for a rational Cosmology (Cosmonomy). ISBN 978-618-85170-2-8, ©2021

** Σε αυτή την πραγματεία εσκεμμένα αποφεύγουμε το ζήτημα για τις μαύρες τρύπες.