(ΠΛΗΡΕΣ) ΣΥΜΠΑΝ - ΔΥΝΑΜΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ - ΚΥΜΑΤΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

 

Τα πιο πιθανά όρια του Σύμπαντος σύμφωνα με την ορθολογική ερμηνεία για την ύλη ως ταλαντώσεις ενέργειας σε μια κοινόχρηστη ποσότητα, που υπάρχει ως δυναμικός χώρος.

Παγκόσμια πρωτοτυπία και ενοποίηση του μικρόκοσμου με τον αστρονομικό κόσμο! Τα μεγέθη του αστρονομικού κόσμου υπολογίζονται σε συνάρτηση με τα μεγέθη του μικρόκοσμου. 

Έχουμε τις πρώτες αναλογίες και τα συμπεράσματα που εξηγούν τις φυσικές διαδικασίες και μας εφοδιάζουν για να τις εξηγήσουμε με υψηλότερη ακρίβεια και σε πλήρη συμφωνία με τις παρατηρήσεις στη φύση ή στο εργαστήριο. Πιθανόν θα ακολου­θήσουν σημαντικά ευρήματα της φυσικής και της αστρονομίας με πιο πολύ­πλοκους υπολογισμούς και με τη σύνδεση αυτών των απλών συναρτήσεων και εξισώσεων με την υπόλοιπη φυσική. Όμως πιο σημαντική ήταν η ανεύρεση αυτών των πρώτων και πιο απλών σχέσεων και η ορθολογική εξήγηση των φυσικών διαδικασιών που έστρεψε την προσοχή σε μια τέτοια αναζήτηση, ακόμα και με τα πιο γελοία λάθη που ίσως διαπιστωθούν σε αυτή την εκτεταμένη θεωρία. Θα δούμε πώς τα μικρο­σκοπικά μεγέθη συμφωνούν και συνεργάζονται με τα αστρονομικά μεγέθη σε απλούς υπο­λογισμούς. Θα μάθετε κυριολεκτικά τι λέει η ύλη στο χώρο και πώς ο χώρος απαντάει στην ύλη, χωρίς παρεξήγηση!

 

Μερικά συμπεράσματα και φυσικές διαδικασίες που εξηγήσαμε μας εφοδιάζουν για υπολογισμούς των αστρονομικών ορίων (συνοπτικά)

 

• Μια αντιστοιχία διατυπώθηκε από κάποιον άλλο συγγραφέα (Β. Καραμίχα) και είναι η εξής: Mpl/Μ = c/v όπου Mpl = √(h·c/G) και η v = M·c/Mpl = √(G·M/λ) όπου λ = h / M·c. Μια κλίμακα της αδράνειας καθορίστηκε σύμφωνα με αυτή την αντιστοιχία μεταξύ της αδράνειας και της ταχύτητας:

Μpl= √(h·c/G)= 5,45624 ×10^-8 kg

Mmin= h·1Hz/c^2 = 0,73725 ×10^-50 kg

* Η διερεύνηση που ακολούθησε φανέρωσε ότι η ταχύτητα v = M·c/Mpl = √(G·M/λ) είναι μια ταχύτητα που αφαιρείται από τη μέγιστη c. Μια στοιχειώδη αδράνεια αποδίδεται ακόμα και για το φως και επίσης αυτή η αδράνεια αντιστοιχεί σε μια εξαιρετικά λεπτή μείωση της μέγιστης ταχύτητας. Τα ελάχιστα και τα μέγιστα όρια των μεγεθών ελέγχθηκαν αν συνδέονται με μικροσκοπικές διαδικασίες και από τους υπολογισμούς επαληθεύτηκε ότι η ύλη διατηρεί τη δομή της με ακριβώς τέτοια όρια, όσο και αν οι αριθμοί δεν ταιριάζουν στην κοινή εμπειρία από το φυσικό κόσμο. Τα δύο άκρα στη θεωρητική κλίμακα της ενέργειας (×10^-34 - ×10^8 J) και της αντίστοιχης δύναμης (×10^-42 - ×10^44 Ν) δεν φαίνονται μέσα στη δομή ενός ατόμου, όμως παρατηρούμε και μετράμε τις μέσες τιμές αυτών των δύο αθέατων ορίων. Μόνο ορισμένα ποσά ενέργειας γύρω από τις μέσες τιμές παρουσιάζονται ως θεμελιώδη σωματίδια στη δομή της ύλης. Τα θεμελιώδη σωματίδια της ύλης είναι ένα μικρό μέρος αυτής της ταχύτατης διαδικασίας όπου μια κοινόχρηστη ποσότητα μεταβάλλεται με ελάχιστες και μέγιστες τιμές. Μικρά ποσά ενέργειας γύρω από τις μέσες τιμές των μεγεθών σε μια εξαιρετικά γρήγορη διαδικασία από ταλαντώσεις ενέργειας παρουσιάζονται εντοπισμένα ως σωματίδια με ισοδύναμη μάζα.

 

• Υπολογίστηκαν οι μέσες τιμές και αμέσως φανερώθηκε ότι τα θεμελιωδη σωματίδια της ύλης είναι εξαιρετικά λεπτές αποκλίσεις:

M0 = √(Mmin·Mpl) = h·f0 / c^2 = 2,0056443 ×10^-29 kg

Ε0≈1,802582 ×10^-12 J, M0 ≈ 2,00564 ×10^-29 kg,

F0=√(Fmin·Fpl) ≈ 16,3574 N

Μέσος ρυθμός διακύμανσης ≈ ×10^21 Hz

M0 / Me = 22,01738 (λόγος με τη μάζα ηρεμίας του ηλεκτρονίου)

Mp / M0 = 83,39569 (λόγος με τη μάζα ηρεμίας του πρωτονίου)

 

• Οι παρακάτω σχέσεις εφαρμόστηκαν και διερευνήθηκαν:

-V= √(G·M/λ) = M·c/Mpl = f·λpl = h/Mpl·λ

Mpl·c·V = -V·16,3574 = E = h·f (ενέργεια)

V0 =√(Vmin·c)= √(G·M0 /λ0)= Μ0·c/Mpl=h/Mpl·λ0 = 1,1019978 ×10^-13 m/s

Vmin = 0,40508 ×10^-34 m/s

 

• Έχουμε εξηγήσει τη συγκέντρωση της ύλης με μια αυξημένη καθυστέρηση στη διαδικασία επαναφοράς σε ισορροπία της κοινόχρηστης ποσότητας ενέργειας, που συμβαίνει σε κυματικά φαινόμενα και σε εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς. Υπολογίσαμε μια μέση καθυστέρηση 3,6758700 ×10^-22 s ανά ποσότητα h·1HZ αφού πρώτα είχαμε ορθολογικά την εικασία μιας τέτοιας καθυστέρησης και για την ύλη ως φαινόμενο με τη μείωση της μέγιστης ταχύτητας c σε μικροσκοπικές διαδικασίες, από κυματικές και εξαιρετικά γρήγορες μεταβολές. Τώρα, μπορούμε και υπολογίζουμε αστρονομικά μεγέθη σε συμφωνία με τα όρια της ατομικής μάζας √(Mmin·Mpl)= √(Mmin·√(h·c/G)). Οι μικρο­σκοπικές ποσότητες απο­καλύπτονται σε σύνδεση με αστρονομικά μεγέθη. Η κοσμολογία χωρίς αυτή την ορθολογική και μαθηματική σύνδεση των ορίων ήταν τυφλή. Έχουμε επιτύχει μια μαθηματική ενοποίηση του μικρόκοσμου με το μακρό­κοσμο επειδή πρώτα επιτύχαμε την ορθολογική εξήγηση της δομής της ύλης ως αμείωτες ταλαντώσεις ενέργειας σε μια κοινόχρηστη και ισορ­ροπημένη ποσότητα, που φαίνεται ως χώρος και από δυνάμεις εξ αποστάσεως. Ο μικρόκοσμος υπάρχει με διαδικασίες των πιο σύντομων καθυστερήσεων και τον ενοποιήσαμε με τον κόσμο των πιο αργών καθυστερήσεων (δηλαδή το μακρό­κοσμο μέσα στο χώρο).

 

• Η συγκέντρωση της ύλης στον αστρονομικό χώρο είναι αφαίρεση και αποκέντρωση ενέργειας από την κοινόχρηστη ποσότητα. Ένας όγκος ελεύθερου χώρου δεσμεύεται και αναλογεί για κάθε ποσότητα συγκεντρωμένης ύλης. Η μάζα M από τη συγκέντρωση ενέργειας σε ένα σώμα αναλογεί σε μια ακτίνα -R ενός όγκου χώρου από τον οποίο η ενέργεια δεσμεύεται, μεταφέρεται και συγκεντρώνεται με τη μέγιστη ταχύτητα c. Εισάγαμε την ακτίνα δέσμευσης ή συγκέντρωσης -R για το χώρο που έχει συγκεντρωθεί σε αστρονομικά σώματα και ο 3Δ όγκος αυτής της ακτίνας αναλογεί σε ενέργεια που δίνει τη συγκεντρωμένη μάζα. Η ακτίνα αυτή φαίνεται να συμφωνεί με το όριο της μέσης τιμής για την ένταση g του βαρυτικού πεδίου των σωμάτων (a0) και είναι:

-R^2 = G·M/a0 = g·R^2/a0 → -R=√(G·M/a0) → -M = -R^2∙a0/G

 

• Η αστρονομική σταθερά H πράγματι συνδέεται με ένα μέσο ρυθμό ταχύτητας (6,809946 ×10^-10 m/s^2) και πλησιάζει σε ρυθμούς τους υπολογίσαμε από ατομικά μεγέθη. Αυτός ο ρυθμός ταχύτητας από τη σταθερά H πλησιάζει σε ρυθμούς ταχύτητας (6,6725 ×10^-11 m/s^2 και V0=1,1019978 ×10^-13 m/s^2) τους οποίους υπολογίσαμε με βάση τις παλαιότερες φυσικές σταθερές (c,h,G) και πάντα σύμφωνα με τα min-max όρια που εισάγαμε στην αυξομείωση των ατομικών μεγεθών. Αυτός ο ρυθμός δίνει μια χαμηλή ταχύτητα σε μικροσκοπική απόσταση γύρω από το μέσο μήκος λ0=1,101998 ×10^-13 m και πλησιάζει στο ελάχιστο όριο ταχύτητας -Vmin ≈ 10^-34 m/s σύμφωνα τα ατομικά όρια (min - max) που έχουν εισαχθεί.

H=70,1 km/s /3,086 ×10^19 km = 2,271553 ×10^-18 (m/s) /m)

V(g) = 6,868530 km/s / 3,086 ×10^19 km = 2,225706 ×10^-19 (m/s) /m

V(H) / V(G) = 10,206

Ο ρυθμός αύξησης 6,809946 ×10^-10 m/s^2 = 70,1 km/s /t του Mpc

Ο ρυθμός αύξησης από τη βαρυτική δύναμη 6,6725 ×10^-11 m/s^2 = 6,868530 km/s /t του Mpc

 

• Αναζητήθηκε αν η σχέση V=√(G·M/-R)] σχετίζεται με την ταχύτητα "διαστολής" του χώρου H·D / 1Mpc = c·D / Dmax.

Βρήκαμε ότι οι παρακάτω σχέσεις πλησιάζουν στην ταχύτητα από τη σταθερά H και τις διερευνούμε:

Vg =√{(G·M/-R)·(-R·V0/c)} = √{V^2 ·(-R·V0/c)} = √{V^2 ·-R/2,7204446 ×10^21} = a0·-R/√c = (√c)·-R·V0/c.

Vg =√{V^2 ·(-R·V0/c)} /√c = √{V^2 ·(-R·V0/c^2)} = √(G·M/-R)·√(-R·V0/c^2)= √(G·M·V0/c^2) = G·M/-R·c = a0·-R/c.

Vg =√(a0·-R^2/Rmax) για a0=1,101998 ×10^-13 m/s^2

 

• Η εξίσωση √(h·fpl^2 ·c / G) συμπίπτει με τις εξισώσεις h·fpl^2 / c^2 = h·f0^2 / V0^2 = Mmin·fpl / Tpl = c^2 ·c / G και δίνει θεωρητικά μια μέγιστη μάζα Μ(1ls) για την ακτίνα 1ls.

Μπορούμε και υπολογίζουμε αστρονομικά μεγέθη σε συμφωνία με τα όρια της ατομικής μάζας √(Mmin·Mpl)= √{(Mmin·√(h·c/G)}. Οι μικροσκοπικές ποσότητες αποκαλύπτονται σε σύνδεση με αστρονομικά μεγέθη. Η σχέση √(h·fpl^2 ·c / G) δίνει μια πολλαπλάσια ποσότητα ύλης από το ατομικό όριο της Mpl=√(h·c/G). Η εξίσωση με τη μέση τιμή ταχύτητας h·f0^2 / V0^2 μπορεί να δώσει την ίδια ποσότητα ≈4,038056 ×10^35 kg/s και τότε μια μέγιστη αστρονομική μάζα βγαίνει χωρίς τη μέγιστη ταχύτητα c. Η μέγιστη ταχύτητα c και ο συντομότερος χρόνος επαναφοράς της ισορροπίας της ενέργειας ανήκουν στα η/μ φαινόμενα με την ελάχιστη αδράνεια (φωτονίων) που μεταβιβάζονται στον ελεύθερο χώρο.

 

Η σχέση του παγκόσμιου χώρου με την κατανομή της ύλης και των αστρονομικών σωμάτων

Ο παγκόσμιος χώρος είναι η επιφάνεια ενός υπερσυνόλου το οποίο δεν είναι μόνο εξωτερικά παρών. Η κοινή ποσότητα που εμφανίζεται γεωμετρικά και εξωτερικά σαν απουσία κόσμου (ελεύθερος χώρος) δεν έχει μόνο τις μεγάλες διαστάσεις της και τη χωρητικότητα σε αστρονομικά σώματα ως γνώρισμά της. Αυτή η ενεργειακή ποσότητα υπάρχει και ως παγκόσμιο κέντρο σε μικροσκοπικές διαστάσεις το οποίο είναι κοινό για όλα τα δομικά στοιχεία. Η πυρηνική δύναμη είναι αποκαλυπτική της δύναμης που το παγκόσμιο Σύνολο έχει ως κοινόχρηστη ποσότητα ενέργειας και εσωτερικά στην ύλη που είναι ταλαντώσεις της σε εξαιρετικά υψηλούς ρυθμούς. Η κοινόχρηστη ποσότητα ενέργειας απομονώνεται δυναμικά μέσα στα δομικά στοιχεία. Έτσι ο χώρος είναι μια κοινόχρηστη ποσότητα που διατηρείται δυναμικά και κυματικά όπως η ύλη.

Τα δομικά στοιχεία και η φανταστική επιφάνεια όπου συγκεντρώνονται υπάρχουν εκεί όπου η πυρηνική δύναμη εξασθενεί αρκετά. Ο χώρος είναι ελεύθερος στα αστρονομικά σώματα στην καμπύλη επιφάνεια της φανταστικής σφαίρας. Η συγκέντρωση της ύλης στον αστρονομικό χώρο είναι αφαίρεση και αποκέντρωση ενέργειας από την κοινόχρηστη ποσότητα. Ένας όγκος ελεύθερου χώρου δεσμεύεται και αναλογεί για κάθε ποσότητα συγκεντρωμένης ύλης. Η μάζα M από τη συγκέντρωση ενέργειας σε ένα σώμα αναλογεί σε μια ακτίνα -R ενός όγκου χώρου από τον οποίο η ενέργεια μεταφέρεται και συγκεντρώνεται με τη μέγιστη ταχύτητα c (η οποία είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από του φωτός). Δώσαμε την απλή σχέση και τους αριθμούς, όπως ταιριάζουν σύμφωνα με τις φυσικές σταθερές. Η κοινόχρηστη ποσότητα από την κατανομή της με τα κυματικά φαινόμενα της συγκέντρωσης και της αποκέντρωσης εμφανίζεται ως σώματα και αντιστοίχως ως ελεύθερος χώρος. (Από το μάθημα 125 και μετά εξηγούμε τη διαδικασία με την οποία ο χώρος διατηρείται δυναμικά ως ασώματος ενώ συγχρόνως η κοινόχρηστη ενέργεια συγκεντρώνεται σε ύλη στον αστρονομικό χώρο ως σωματική).

 

1) Σενάριο σύμφωνα με τη σταθερά Ηubble.

Οι απλοί υπολογισμοί με την αστρονομική σταθερά H δίνουν ένα Σύμπαν με τα μικρότερα μεγέθη του συνολικού χρόνου, ακτίνας και μάζας. Παρακάτω είναι ένα απλου­στευμένο σενάριο (≈) για τα όρια του Σύμπαντος σύμφωνα με την ταχύτητα αύξησης που δίνει η σταθερά Η. Αυτό το σενάριο σύμφωνα με την κοσμολογική ερμηνεία που έχει παρουσιασθεί δίνει το μικρότερο πιθανό Σύμπαν:

 

 Τα αστρονομικά μεγέθη >>>

 

---