Η ΗΘΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

<•> Η ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ, Η ΠΑΡΑ­ΠΛΑ­ΝΗΣΗ, Η ΜΕΡΟ­ΛΗΠΤΙΚΗ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ 

Τελικά, μήπως βολεύει (προσφέρει πλεο­νεκτήματα και επιτρέπει τις παράλογες αξιώσεις, προσωπικά και ομαδικά) να μην υπάρχει αξιό­πιστη γνώση στα σημαντικά ζητήματα, να είναι όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά και ορισμένες απόψεις να βρίσκονται διάσπαρτες και χαμένες σε όγκους σπάνιων βιβλίων; Μήπως έτσι επιτρέπεται να λέμε χωρίς το φόβο της γελοιοποίησης τις ανοησίες μας και τις ανώριμες σκέψεις μας και να αμφισβητούμε εύκολα τις ημιτελείς προσπάθειες; Μήπως πολλές από τις απόψεις που "διακινούνται" χρειάζονται έρευνα και σκέψη σε πράγματα που δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε, διότι αυτά δεν υπάρχουν ή δεν υπήρξαν ποτέ ή στηρίζονται σε πηγές που πρέπει να εμπιστευθούμε χωρίς κάποια έρευνα; Πόσο βέβαιοι είστε για τις προβλέψεις που συχνά τις βαφτίζετε "λύσεις" των προβλημάτων και για τις επιλογές που προτείνετε σαν απαραίτητες και απο­τελεσματικές; Μήπως ένα πλήθος απόψεων και θεωριών αναπαράγονται για εμπορικούς λόγους και από το πλεονέκτημα ορισμένων που μπορούν να προβάλλουν τις εργασίες τους και να ακούγεται η φωνή τους; Μήπως τη διάδοση αυτών των απόψεων τη συγχέουμε με την αξιοπιστία τους;

Η άποψη ότι ορισμένα από τα φιλοσοφικά ερωτήματα (σχετικά με τη δημιουργία του κόσμου και του ρόλου της ζωής) δεν θ' απαντηθούν ποτέ ή στην καλύτερη περίπτωση, θα χρειαστούν την πιο δύσκολη σκέψη, την πιο προχωρημένη επι­στημονική γνώση, τους πιο χρονοβόρους μαθηματικούς υπολογισμούς είναι μια άποψη που βασίζεται στις φήμες και στην έλλειψη μιας ολοκληρωμένης απάντησης, που θα διδασκόταν στο εκπαιδευτικό σύστημα όλου του κόσμου. Πολλοί που κάνουν αυτή την απαισιόδοξη εκτίμηση, δεν δυσκολεύτηκαν να σχηματίσουν μια δική τους άποψη ή να ασπαστούν μια θρησκευτική διδασκαλία, αφήνοντας την ορθολογική έρευνα στους πιο αισιόδοξους και στους πιο δύσπιστους. Αν λείπει ακόμα η παγκόσμια ομοφωνία και αν ακόμα δεν έχει διαδοθεί μια ολοκληρωμένη απάντηση, αυτή η καθυστέρηση και η έλλειψη συνδέονται με την έλλειψη θέλησης από όλες τις πλευρές. Είναι η ίδια έλλειψη θέλησης των ανθρώπων να βάλουν στον τρόπο ζωής τους περισσότερη ερευνητική σκέψη, με περισσότερη αυτοσυγκράτηση στην εξωτερική τους δράση και με επίγνωση των ζητημάτων που αγνοούν. Είναι η ίδια έλλειψη θέλησης, από την οποία ο μεγαλύτερος πληθυσμός της Γης στερείται την απαραίτητη τροφή και το νερό, που χρειάζονται καθημερινά, ενώ οι άνθρωποι όλης της Γης θα μπορούσαν να επιβιώνουν χωρίς να στερούνται. Δεν λείπουν η τεχνολογία, τα εργαλεία, τα μέσα πληροφόρησης και οι ικανοί άνθρωποι. Λείπει η απτόητη θέληση, λείπουν οι νόμοι που θα απαγόρευαν την εξαπάτηση και η εκτελεστική εξουσία, που θα εμπόδιζε την εξαπάτηση, τη μεγαλομανία και την κατάχρηση της λογικής, με ανατρεπτικές αλλαγές στην οργάνωση της κοινωνίας. Η θέληση είναι επι­στρατευμένη από τη σκέψη για να εξυπηρετούνται άλλοι στόχοι και σχέδια και άλλες προ­τεραιότητες, ενώ η δειλία έχει μετονομαστεί σε ρεαλισμό. Κάτω από το βάρος της επιστημονικής γνώσης στα ζητήματα που θεωρούσαν φιλοσοφικά, θρησκευτικά και μεταφυσικά, όλοι εκείνοι που ηγούνται στην οργάνωση της κοινωνίας και έχουν την εξουσία (νομοθετική, δικαστική και εκτελεστική) θα κληθούν πρώτοι να ξεριζώσουν τις πιο επιπόλαιες, παράλογες και μερο­ληπτικές απόψεις που εμποδίζουν την ειρήνη, τη δικαιοσύνη, την κατανόηση και την καλή διάθεση ανάμεσα στους ανθρώπους, ακόμα και εκτός των συνόρων της χώρας τους.